[เสี่ยวเสี่ยว เธอทำให้เซ่าเอินฉือโมโหหนักขนาดนั้นแล้วยังจะหัวเราะอีก รีบง้อเขาเดี๋ยวนี้เลย!!]037 รีบร้อนตะโกนในหัวของเธอ
หลูเสี่ยวเสี่ยวขนตาสั่นไหวเบา ๆ ฟังคำของ 037 แล้วก็เปิดแชทของเซ่าเอินฉืออย่างว่าง่าย คิดอยู่นิดหน่อยก็พิมพ์ข้อความส่งไป: [อย่าโกรธเลยนะ เมื่อคืนฉันไม่ได้บอกหรอว่า จะแกล้งนายแค่สองครั้ง ยังเหลือครั้งสุดท้าย นายทนอีกนิดนะ]
แต่คราวนี้หนุ่มน้อยที่ปกติตอบข้อความเธอไวมากกลับเงียบเย็นชา ไม่สนใจเธอเลย
หลูเสี่ยวเสี่ยวกลอกตาอย่างเจ้าเล่ห์ คิดหาทางใช้วิธีกระตุ้น: [ถ้านายยังไม่ตอบฉันอีก คืนนี้ฉันจะชวนพี่เฮ่อไปกินข้าวคนเดียวแล้วกัน]
วิธีกระตุ้นใช้ได้ผลจริง ๆ อีกฝ่ายตอบกลับมาสั้น ๆ เย็นชา: [ตามใจ]
เธอยิ้มน้อย ๆ ตาเป็นประกาย พิมพ์ต่อไป: [งั้นคืนนี้ฉันจะใส่กระโปรงสั้นน่ารัก ๆ ไปเดทกับพี่เฮ่อ พรุ่งนี้ไปเดทกับหานซือยู่ มะรืนนี้ไปเดทกับพี่เฮ่ออีก]
นานอยู่นาน ปลายทางก็ส่งจุดไข่ปลามาให้ชุดหนึ่ง
เซ่าเอินฉือหมดคำจะพูดกับเธอจริง ๆ
หลูเสี่ยวเสี่ยวเห็นเขาตอบกลับมาเย็นชา คิดว่าเขาคงโกรธสุดขีดแล้ว ก็พิมพ์เบา ๆ: [ล้อเล่นน่า อย่าคิดมาก]
ไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความของเซ่าเอินฉือก็เด้งขึ้นมา ยาวเป็นพรืด ดูเหมือนเก็บความอึดอัดมาหลายวัน เพิ่งจะได้ระบายออกมาในตอนนี้:
[หลูเสี่ยวเสี่ยว ฉันว่าเธอค่อนข้างเจ้าชู้เลยนะ เล่นกับผู้ชายสามคนพร้อมกัน แต่ฉันก็ทำใจไม่ชอบเธอไม่ได้ ยังยินดีให้เธอเล่นด้วย ฉันตอนนี้เริ่มเสียดายแล้ว เมื่อวันนั้นที่ห้องฉายส่วนตัว ฉันควรจะมีความสัมพันธ์กับเธอไปเลย จะได้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์ เธอจะได้ไม่ต้องไปหาผู้ชายข้างนอกอีก]