ในห้องซักรีด
เซ่าเอินฉือยืนอยู่หน้าอ่างน้ำ นำเสื้อชั้นในลูกไม้สีฟ้าอมน้ำเงินที่เด็กสาวเพิ่งถอดออกมาแช่ลงในน้ำ ฟองสบู่ของผงซักฟอกกระจายเป็นวงบนผิวน้ำ เขาหลุบตาลง วางผ้านุ่มนิ่มนั้นบนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ ถูไปมาด้วยปลายนิ้ว
สีหน้าเขาพยายามทำเป็นเย็นชา แต่ปลายหูกลับแดงก่ำไปหมดแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสเสื้อชั้นในของผู้หญิง การเคลื่อนไหวของเขาจึงช้าลงไปครึ่งจังหวะโดยไม่รู้ตัว มือเรียวที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนมีเส้นเลือดปูดนูนขึ้นมาเล็กน้อย นิ้วหยุดค้างครู่หนึ่งเมื่อสะกิดผ่านแผ่นรองด้านในของเสื้อชั้นใน
นึกถึงว่าเธอมักถูกผ้าลูกไม้บาง ๆ ผืนนี้โอบอุ้มไว้ เซ่าเอินฉือตัวเกร็งขึ้นมาทันที ความร้อนผ่าวพุ่งขึ้นมาที่หัวใจ ขนตาหนาของเขาสั่นเบา ๆ พยายามกดความคิดเพ้อฝันที่ไม่เหมาะสมเหล่านั้นลงไป
หลูเสี่ยวเสี่ยวที่ยืนอยู่ไม่ไกล ไม่มีความกล้าพอจะเงยหน้ามองภาพนี้ได้อีกแล้ว
เธอพิงกรอบประตูไว้ด้านหลัง มือสองข้างบิดไปมาอยู่ด้านหลัง แก้มแดงราวกับแสงตะวันยามเย็นที่ขอบฟ้า
ตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ชุดชั้นในและกางเกงในของเธอไม่เคยให้คุณนายเวินจับต้องเลย ตอนนี้เสื้อผ้าชั้นในอันเป็นส่วนตัวที่สุดของเธอกลับถูกผู้ชายวัยผู้ใหญ่คนหนึ่งจับถูซักอยู่ในมือ ช่างน่าอายแทบตาย
หลูเสี่ยวเสี่ยวอยากจะหายไปจากโลกนี้ทันที
ห้องซักรีดกว้างใหญ่ หญิงสาวคนหนึ่งเขินอายอยู่ริมอ่าง ส่วนอีกคนหนึ่งเขินอายอยู่ที่ประตู
ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากก่อน แต่พวกเขากลับรู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้นอีกหนึ่งอย่างที่ไม่อาจเอ่ยถึงได้
เสียงแจ้งเตือนของ 037 ดังขึ้นพอดี: [ขอแสดงความยินดีกับเสี่ยวเสี่ยวที่ทำภารกิจ 59 สำเร็จ ภารกิจ 60: ตอนเย็นให้แฟนหนุ่มช่วยอาบน้ำให้คุณ เหลือเวลานับถอยหลัง 3 ชั่วโมง 15 นาที เสี่ยวเสี่ยว เธอต้องเตรียมใจไว้นะ~]