ในขณะที่หานซือยู่และเฮ่อจี้หรันก้าวไปทางเซ่าเอินฉือพร้อมกัน หลูเสี่ยวเสี่ยวก็ก้าวออกมาขวางพวกเขาก่อน กางแขนทั้งสองข้างแล้วพูดว่า "หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ดูหนังกันดีๆ ไม่ได้หรือไง?"
เมิ่งยวนยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว มองเธอที่ยืนอยู่ข้างหน้าเซ่าเอินฉือ แล้วก็กำชายกระโปรงแน่นด้วยความตื่นเต้น
เธออดชื่นชมความกล้าหาญของหลูเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้ ในตอนที่ทะเลาะกันวุ่นวาย เธอกลัวว่าจะถูกเหยียบกระเด็น เลยหลบไปไกลๆ ไม่คิดว่าหลูเสี่ยวเสี่ยวจะกล้าออกมาปกป้องเซ่าเอินฉือโดยไม่ลังเล
แต่หลูเสี่ยวเสี่ยวเองก็รู้ดีว่าเธอไม่ได้ทำด้วยความสมัครใจ เป็น 037 บังคับให้เธอมา ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ได้รับบทลงโทษ
หลูเสี่ยวเสี่ยวบางครั้งก็อยากจะดึงหู 037 ถามจริงๆ ว่า เซ่าเอินฉือเคยช่วยชีวิตนายไว้ในชาติก่อนหรือไง?
เซ่าเอินฉือก้มมองเด็กสาวที่เตี้ยกว่าเขาเกือบหัวหนึ่ง ร่างบางๆ ของเธอแทบจะบังแนวไหล่ของเขาไม่มิด แต่หลังของเธอกลับยืดตรงอย่างมั่นคง
ความโกรธในดวงตาของเขาจางหายไปในชั่วขณะ หัวใจของเขารู้สึกเหมือนถูกเธอจับไว้แน่น ความอบอุ่นพลุ่งขึ้นมา
ชายหนุ่มก้าวไปข้างหน้า โอบเธอจากข้างหลัง ฝ่ามือแตะผ้าที่เอวของเธอ แล้ววางคางเบาๆ บนกระหม่อมของเธอ เสียงแหบพร่า "ดูที่เธอวิ่งมาปกป้องฉัน ฉันจะยกโทษให้เธอที่เรียกคนมามากมายตั้งวันนี้"