“ผมว่า ไม่เห็นจะดีตรงไหน!” ฉินเฟิงพูดเรียบๆ
“อย่างแรกเลย พวกเรามีนักสู้อาชีพสายโล่เกราะอยู่แล้ว”
“อย่างที่สอง พวกเราไม่ขาดคนทำดาเมจ”
“อย่างสุดท้าย ผมกับพี่สาวของคุณไม่สนิทกัน!”
“เฮ้ย! ผู้ชายคนนี้ทำตัวแบบนี้ได้ไงเนี่ย!” ซูชิงเหยาเห็นฉินเฟิงยืนกรานไม่ยอมรับ ไม่พอใจขึ้นมาทันที
แต่ไม่นานนัก เธอก็คิดแผนใหม่ขึ้นมาได้
“งี้นะ เราออกเงินให้ พวกคุณพาเราอัปเลเวล เราเอาประสบการณ์อย่างเดียว ส่วนวัสดุหรืออุปกรณ์ที่ดรอปได้ในนั้น เป็นของพวกคุณหมดเลย”
ซูชิงเหยาคิดว่า เนื่องจากฉินเฟิงทั้งสามคนกล้าเลือกโหมดนรก แสดงว่าพวกเขาต้องมีความมั่นใจเต็มร้อยแน่นอน
“ไม่ต้องหรอก พวกเราไม่ขาดเงินแค่นั้น!” ฉินเฟิงโบกมือ ปฏิเสธทันที
แล้วก็ไม่พูดอะไรให้มากความอีก พา กวานชี กับ ซูจิ่วจิ่ว สองคนเดินเข้าประตูมิติของดันเจี้ยนป่าอันมืดมิดไป
พูดเล่นหรือไง ฉันยังต้องไปฟาร์มชุดชีวิตระดับตำนาน ถ้าให้พวกเธอเห็นเข้า แล้วฉันจะขายยังไง? หรือต้องจัดการตามขั้นตอน ฆ่าปิดปาก เผาให้เป็นผงกับกระดูกให้หมดเลยไหม?
เพราะงั้น เพื่อความปลอดภัยของชีวิตพวกเธอสองสาวพี่น้อง ยังไงก็ไม่พาพวกเธอไปเล่นด้วยหรอก
เห็นฉินเฟิงทั้งสามคนเข้าไปในประตูมิติแล้ว ซูชิงเหยาโกรธจนกัดฟันกรอด หน้าน้องๆ แบบเด็กสาวป่อง ๆ ขึ้นมาทันที
“หึ! เป็นคนแบบไหนกันเนี่ย! ไม่เคยเห็นไอ้คนที่ดื้อรั้นไม่ฟังใครแบบนี้มาก่อนเลย!”
ซูชิงเหยาในฐานะอัจฉริยะหญิงแห่งตระกูลซู่ ปกติมีแต่คนเอาอกเอาใจ ที่ไหนเคยโดนปฏิบัติแบบนี้มาก่อน
ซูชิงเสว่ที่อยู่ข้างๆ เห็นลูกพี่ลูกน้องทำหน้าน้อยใจขนาดนั้น ก็ได้แต่ส่ายหัว แล้วเอ่ยปลอบ