ซูชิงเหยาคิดว่า แค่เธอยื่นหนังสือสกิลระดับ SS ออกมา ฉินเฟิงจะต้องตกตะลึงกับท่าทีอันยิ่งใหญ่ของเธอจนพูดไม่ออกแน่นอน
แต่ความเป็นจริง กลับไม่ได้ดำเนินไปตามบทที่เธอวางไว้ในใจ
ไม่ต้องพูดถึงฉินเฟิงเลย แม้แต่กวานชีกับซูจิ่วจิ่วก็ไม่ได้แสดงสีหน้าตกตะลึงอะไรนัก
มีเพียงความประหลาดใจเล็กน้อยเท่านั้น
ประหลาดใจที่เด็กตระกูลใหญ่นี่มันโง่จริง ๆ เข้าใจผิดว่ามีเงินแล้วจะได้ทุกอย่าง ถึงกับยอมเอาสกิลระดับ SS ออกมาเพื่อเอาใจพี่เฟิง
แล้วพี่เฟิงจะขาดพลังโจมตีเล็กน้อยแบบนั้นหรือไง?
เมื่อไหร่ที่ได้เห็นพลังโจมตีที่แท้จริงของพี่เฟิง ความหยิ่งยะโสที่น่าขำของเธอจะต้องถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดเป็นแน่
"เฮ้! นี่มันสกิลระดับ SS นะ แค่นี้ยังไม่ทำให้เธอตื่นเต้นเลยเหรอ?" ซูชิงเหยาเพิ่มน้ำเสียงอีกสักเล็กน้อย
"ไม่ตื่นเต้น!" ฉินเฟิงส่ายหน้า ตระกูลซูชิงเหยามีทรัพย์สินมหาศาล ต่อให้เธอเอาสกิลระดับ SSS ออกมา เขาก็ยังคิดว่ามันสมเหตุสมผล
"เธอไม่อยากรู้เหรอว่าสกิลระดับ SS มีพลังโจมตีที่น่ากลัวแค่ไหน?" น้ำเสียงของซูชิงเหยามีความร้อนรนปนอยู่บ้าง
"ไม่อยากรู้!" ฉินเฟิงส่ายหน้าอีกครั้ง มันจะน่ากลัวเท่าศรระเบิดของเขาหรือไง?
"ไม่! เธอต้องอยากรู้!" ซูชิงเหยาชี้หน้าฉินเฟิงแล้วพูดเสียงดัง
"ไม่อยากรู้!" น้ำเสียงฉินเฟิงยังคงเรียบนิ่ง
"เธอ...ฉัน..." ซูชิงเหยาเสียท่าไปโดยสิ้นเชิง
นางคิดว่าแค่ยื่นหนังสือสกิลระดับ SS ออกมา ก็จะทำให้ฉินเฟิงต้องมองเธอใหม่แล้ว แต่ความเป็นจริงกลับตบหน้าเธออย่างจัง
"ว้ายยย ไม่ง่ายเลย โลกของผู้ใหญ่ไม่น่าเล่นเอาซะเลย!" ซูชิงเหยานั่งลงกับพื้นแล้วร้องไห้โฮ ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ