"พี่เฟิง ในดันเจี้ยนนี้ทำไมเลือดมันหลุดเองล่ะ?" ซูจิ่วจิ่วอุทานด้วยความตกใจ
"อาจจะเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม!" ซูชิงเหยาเอ่ยอธิบาย
"ได้ยินว่าดันเจี้ยนบางแห่งที่มีสภาพแวดล้อมโหดร้าย หากความต้านทานตัวเองไม่พอ จะเสียพลังชีวิตทุกวินาที และถ้าอยากหลีกเลี่ยงสถานการณ์แบบนี้ ก็ต้องสวมชุดต้านทานที่เหมาะสม!"
แม้ว่าจะเสียพลังเลือดไปสิบแต้มต่อวินาที ซึ่งยังไม่เท่ากับปริมาณเลือดที่ซูจิ่วจิ่วฟื้นฟูได้ในแต่ละวินาที แต่ปรากฏการณ์แบบนี้ก็เพียงพอจะชี้ให้เห็นว่าอันตรายของดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน
ส่วนกวานชี สิ่งที่เขาสวมใส่คือชุดทนทานแห่งชีวิต ซึ่งคุณสมบัติเพิ่มความต้านทานธาตุทั้งหมด เอฟเฟกต์น้ำแข็งแข็งขนาดนี้ ยังไม่อาจสร้างความเสียหายอะไรให้เขาได้
"พี่สาว ลุงผู้กล้า รีบดื่มยาเร็ว!" ซูชิงเหยารีบหยิบยากลุ่มฟื้นฟูออกมาเป็นกอง แล้วยื่นให้คนทั้งสี่ในที่เกิดเหตุคนละอัน
"ไม่ต้องแล้ว พวกเรามียากลุ่มฟื้นฟูอยู่แล้ว อีกเดี๋ยวพวกเธอต้องตั้งสติให้เต็มที่ ห้ามผ่อนคลายแม้แต่น้อย" ฉินเฟิงเตือนสักประโยค แล้วจึงเริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมรอบข้าง
ที่นี่คือทุ่งน้ำแข็ง มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความขาวโพลนไปหมด ไม่มีสีอื่นเจือปนแม้แต่นิดเดียว
มองดูแล้ว รู้สึก—สะอาดมาก!
ใช่แล้ว ความรู้สึกแรกที่ดันเจี้ยนนี้มอบให้ฉินเฟิงคือความสะอาด
สะอาดจนสัมผัสไม่ได้แม้แต่กลิ่นอายของมอนสเตอร์สักนิด สภาพแวดล้อมทั้งหมดนอกจากเสียงลมและหิมะ ก็ไม่มีอะไรอื่นอีก
และการที่ไม่มีอันตราย นี่แหละคืออันตรายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
