เผย์เหอหนิงค่อยๆ กินอาหารเช้าเสร็จ แล้วก็ไปเปิดกล่องไม้สองใบที่ข้างทาง
"ยินดีด้วยผู้เล่น[ตี๋ปี้ตี๋ปี้]ได้รับเศษเหล็ก*4, นม*2, น้ำมันเบนซิน*1"
"ยินดีด้วยผู้เล่น[ตี๋ปี้ตี๋ปี้]ได้รับไม้*3, ฟันเฟือง*1, น้ำแร่ 550 มล.*1"
"กล่องไม้เปล่าสามารถย่อยสลายเป็นแผ่นไม้*2 ได้ ต้องการย่อยสลายหรือไม่"
เธอเพิ่งดูของในกล่องเสร็จ ก็เห็นข้อความแจ้งเตือนพิเศษนี้
เธอนึกถึงกล่องต่างๆ ที่เปิดในช่วงทดสอบภายใน เปิดดูอินเวนทอรี่ ก็พบว่ามีช่องว่างเจ็ดช่อง และทุกช่องมีของอยู่
กล่องเงินเปล่า*64, กล่องทองเปล่า*99, กล่องทองเปล่า*19, กล่องทอง*99, กล่องทอง*26, กล่องเพชรเปล่า*69, กล่องเพชร*97
ที่ว่าเปล่าคือกล่องที่เปิดแล้ว ที่เหลือคือเก็บสะสมไว้ยังไม่เปิด
กำลังจะย่อยสลายกล่องไม้ ทำสิ่งเหล่านี้เป็นการ์ดแล้วใส่ลงในสมุดการ์ด ก็มีข้อความสีทองตัวหนาเด้งขึ้นมาบนกลางจอแสง พร้อมกับเสียงผู้หญิงกลไกประกาศอย่างร่าเริง
"ประกาศทั้งเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น[หนิงหนิงเสี่ยวกงจู่]ทำการฆ่าบอสครั้งแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์สำเร็จ ขอประกาศให้ทราบทั่วกัน!"
เผย์เหอหนิงดูเวลา 6:01:15
เพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์ได้นาทีกับสิบห้าวินาที? ฆ่าบอสสำเร็จแล้วเหรอ?
ทุกคนในช่องแชทยังคงงงกันอยู่ พอประกาศทั้งเซิร์ฟเวอร์ออกมา ข้อความในช่องแชทก็ยิ่งเยอะขึ้นไปอีก
"ใครเนี่ย ขึ้นประกาศทั้งเซิร์ฟเวอร์ได้ยังไง?"
"เพิ่งเริ่มเกมได้นาทีเดียวเองนะ? ฆ่าอะไรได้วะ?"
"หนิงหนิงเสี่ยวกงจู่ ออกมาอธิบายหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นคนอย่างเห็นแก่ตัวสิ!"
ผู้หญิงบ้านี้พวกแกยกย่องกันซะขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็แค่ฆ่าบอสครั้งแรกเอง ผู้หญิงบ้านี้แค่โชคดี!
"ท่านหนิงหนิงรบกวนขอเกาะต้นขาใหญ่หน่อยได้ไหม ผมสูง 185 กล้ามท้องแปดแพ็ค ยาวสิบเก้าเซนติเมตร"
"เกมนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ทุกคนต้องระวังตัว"
ข้อมูลเด้งเร็วเกินไป เผย์เหอหนิงปวดตา เธอยังไม่ทันเห็นว่าใครส่งข้อความ ข้อความก็ถูกดันขึ้นไปข้างบนหมดแล้ว
เธอออกจากช่องแชท อยากหาฉู่เสวียนเกอถามสถานการณ์ เพิ่งกดเข้าไป ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาบนจอแสง
"ผู้เล่น[หนิงหนิงเสี่ยวกงจู่]เชิญคุณวิดีโอคอล"
เป็นฉู่เสวียนเกอ
เขาสวมชุดวอร์มสีดำทั้งตัว ผมยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ใบหน้าหล่อเหลามีคราบเลือดจางๆ เขายกมือใช้ปลายนิ้วเช็ดคราบเลือดออก ดูอันตรายและดุดัน
เผย์เหอหนิงอยากรู้อยากเห็น เลยยื่นหน้าเข้าไปใกล้จอ ถามว่า "นายโทรได้ยังไง? แปลกจัง ฉันหาที่โทรออกไม่เจอเลย"
ฉู่เสวียนเกอคลายเกลียวขวดน้ำแร่ เทออกมาล้างคราบเลือดที่มือ แล้วยิ้มพูดว่า "เป็นหนึ่งในรางวัลฆ่าบอสครั้งแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์ไง ที่รัก ช่วงเจ็ดวันนี้เป็นช่วงคุ้มครองมือใหม่ จำนวนกล่องสมบัติเป็นสองเท่าของเกมปกติ ความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ก็ลดลงครึ่งหนึ่ง ฉันส่งของไปให้แล้ว รับของหน่อย"
"ผู้เล่น[หนิงหนิงเสี่ยวกงจู่]มอบ ดาบซามูไร (สีชมพู) *1 ให้คุณ (c)"
เผย์เหอหนิงหยิบดาบซามูไรสีชมพูออกมา มองดูดอกซากุระสีชมพูที่แกะสลักบนฝักดาบ งดงามสุดบรรยาย เธอดูข้อมูลของดาบซามูไรเล่มนี้
[ดาบซามูไร (สีชมพู)](c)
หนึ่งพลังทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง ถือดาบที่คมกริบเล่มนี้แล้วพลังของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก—ฉันหมายถึง เธอจะจากคนที่ไร้เรี่ยวแรง กลายเป็นคนที่ต่อกรกับมอนสเตอร์ได้ เอ่อ บางทีเธอควรเรียนวิชาดาบไว้ ถ้าเอามีดฟันตัวเองเข้าล่ะก็ จะถูกมอนสเตอร์หัวเราะเยาะไปทั้งปี
"นายเปิดเจอไอเทมเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันเปิดกล่องได้แต่ของอัปเกรดกับอาหาร ที่สำคัญยังมีน้ำมันเบนซินอีกถัง ฉันใช้ไม่เป็น ฉันส่งไปให้ นายรับด้วย"
เผย์เหอหนิงพูดพลาง กดบนจอแสง ส่งน้ำมันเบนซินให้ฉู่เสวียนเกอ
เธอก้มมองสมุดการ์ด นึกขึ้นได้ว่าของที่ซื้อให้ฉู่เสวียนเกอตอนอยู่กับอาจารย์กระต่ายกับพ่อค้าจรจัดผีน้อย ยังอยู่ในสมุดการ์ด
เธอส่งของพวกนั้นไปให้
ฉู่เสวียนเกอรับของ: "ไม่ได้เปิดเจอ แต่ซื้อตอนทดสอบภายในต่างหาก ที่รัก เธอต้องเริ่มขยับตัวแล้ว ทำระยะทางขั้นต่ำให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปนอนต่อ อย่าไถลออกนอกถนนเด็ดขาด ข้างนอกถนนอันตรายมาก ถ้าฉันหาไอเทมเดินทางร่วมกันและไอเทมหาพิกัดเจอเมื่อไหร่ เธอก็มาอยู่กับฉัน"
"ห้ามวางสายเด็ดขาด ไม่งั้นฉันไม่วางใจ"
เคยผ่านเหตุการณ์เผย์เหอหนิงตายต่อหน้าต่อตามาแล้วครั้งหนึ่ง ความรู้สึกปลอดภัยของเขาจึงต่ำมาก ถ้าไม่ใช่เพราะยังหาไอเทมเดินทางร่วมกันและไอเทมหาพิกัดไม่เจอ เขาอยากจะติดหนึบอยู่กับเผย์เหอหนิงทั้งวันทั้งคืนเลยด้วยซ้ำ
เผย์เหอหนิงตอบรับ "อื้ม"
บนถนนเส้นนี้โล่งเปล่า มีเพียงเธอคนเดียว
นอกจากเสียงที่เธอทำเอง ก็ไม่มีเสียงอื่นอีก ข้างนอกถนนแม้จะเป็นป่าไม้หนาทึบ แต่กลับไม่มีทั้งเสียงแมลงและเสียงนก ไม่มีแม้แต่เสียงลมพัดผ่านใบไม้ เธอเริ่มขนลุก
ไม่ wonder ทำไมคนในช่องแชทถึงได้พูดกันเยอะขนาดนั้น ถ้าไม่มีฉู่เสวียนเกออยู่ด้วย ตอนนี้เธอคงไปหาเศษเสี้ยวความรู้สึกปลอดภัยในช่องแชทเหมือนกัน
"ที่รัก เธอส่งหูฟังมาให้ฉันหนึ่งอัน เธอยังมีอีกไหม? ถ้ามีก็ใส่หูฟังไว้"
เผย์เหอหนิงได้ยินก็หยิบการ์ดหูฟังใบนั้นออกมา บีบแรงๆ หูฟังบลูทูธสีชมพูคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเธอ
เธอใส่หูฟัง คิดอยู่นิดหน่อย ก็คว้าการ์ดหมวกหูแมวสีชมพูออกมา สวมหมวกบนหัว
ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอพบว่าเสียงของฉู่เสวียนเกอชัดเจนขึ้นมาก เหมือนเขากำลังพูดอยู่ข้างหูเธอ เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก
เธอสวมรองเท้าสเก็ต พูดอย่างไม่พอใจ: "ฉันสงสัยว่าเกมนี้ไม่ให้รถฉัน ก็เพราะฝีมือขับรถฉันห่วย!"
ตอนที่เผย์เหอหนิงสอบใบขับขี่ สอบภาคสนามครั้งที่สองสอบห้าครั้ง ชนรถของโรงเรียนสอนขับพังไปหนึ่งคัน สอบภาคสนามครั้งที่สามสอบสามครั้ง ชนท้ายไปหนึ่งครั้ง ตอนนั้นครูสอนขับรถยังด่าเธอว่าไม้ดัดได้ก็ต้องดัด แต่เธอนี่ดัดไม่ได้จริงๆ
ตอนที่เธอได้ใบขับขี่ เธอไม่ได้รู้สึกดีใจแม้แต่น้อย แค่รู้สึกว่าในที่สุดก็หลุดพ้นซะที
ฉู่เสวียนเกอหัวเราะ: "เป็นไปได้นะ ไม่ต้องกังวลไป เดี๋ยวฉันหาไอเทมเดินทางร่วมกันเจอ ก็จะไปรับเธอมาอยู่ด้วยกัน"
เผย์เหอหนิงไถลไปข้างหน้าพลาง มองหากล่องสมบัติไปด้วย
ฉู่เสวียนเกอสังเกตเผย์เหอหนิงอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าเธอปรับตัวได้พอสมควรแล้ว ถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ไม่แปลกใจเลยที่ชาติก่อน ตอนที่เขาหาที่รักเจอ เธอถึงได้โทรมขนาดนั้น ที่แท้ก็ถูกเกมงี่เง่านี่กลั่นแกล้ง
คนอื่นเริ่มเกมด้วยรถยนต์ ยังไงก็ต้องเป็นจักรยาน มีแต่ที่รักของเขาที่ได้รองเท้าสเก็ต! แค่นึกถึงระยะทางขั้นต่ำที่จะต้องทำ เขาก็อยากด่าแม่เกมแล้ว
เขาเริ่มมองหากล่องสมบัติ เปิดกล่อง
โชคเขาไม่ค่อยดีเอาซะเลย สองในสามของกล่องทั้งหมดเป็นมอนสเตอร์
ฉู่เสวียนเกอหน้านิ่ง ฟันหนูมอนสเตอร์ตัวหนึ่ง
เผย์เหอหนิงได้ยินเสียง มองไปที่หน้าจอ เห็นหน้าตาของหนูมอนสเตอร์ชัดๆ แล้วขนลุกทั้งตัว
น่ากลัวมาก
หนูตัวมหึมาอย่างน้อยก็ต้องสามสี่สิบชั่ง ตาเป็นประกายสีเขียวอ่อนๆ เล็บเป็นประกายเหมือนโลหะ ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา
ฉู่เสวียนเกอรู้ว่าหนูมอนสเตอร์ตัวนี้ทำให้เผย์เหอหนิงตกใจกลัว เลยเตะมันออกไปนอกถนน
หนูมอนสเตอร์ถูกดอกไม้สีขาวธรรมดาๆ ขนาดห้าถึงหกเซนติเมตรข้างทาง กลืนเข้าปากไปทั้งตัวในคำเดียว น่ากลัวเหมือนงูกลืนเหยื่อเลย
เผย์เหอหนิงขนหัวลุก นี่เองที่ฉู่เสวียนเกอบอกว่าข้างนอกถนนอันตราย จริงด้วยนะเนี่ย?