เผย์เหอหนิงยิ้มบาง ๆ: “ขอโทษนะคะ”
[เงินพ่อทุบตายแกได้]เข้าใจทันที ของสิ่งนี้มีค่ามากกว่าราคาที่เขาตั้งไว้
เขาจึงลดเงื่อนไขลง: “งั้นแบบนี้ก็ได้ ถ้าทำธุรกิจกันไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร ขอเป็นเพื่อนกันได้ไหม?”
เผย์เหอหนิงส่ายหน้า “ขอโทษนะคะ…ฉันเป็นโรคกลัวสังคม”
เขามองเธอด้วยสีหน้าซับซ้อน ฟังดูไม่เหมือนคนกลัวสังคมเลยนะ!
“ผมล่วงเกินไปเอง อย่าถือสานะ”
เผย์เหอหนิงพยักหน้า แล้วเบือนสายตาหนี
[เงินพ่อทุบตายแกได้]เอะใจ ลูบหน้าตัวเองเบา ๆ หรือว่าจะหน้าตาดูเป็นคนเลวร้ายมากขนาดนั้น?
คนที่ดูแลเรื่องลำดับการสอบคือกระต่ายสีดำตัวหนึ่งที่ใส่สูท ดูแล้วให้ความรู้สึกอันตรายมาก — อย่างน้อยก็อันตรายกว่ากระต่ายขาวตัวนั้นข้างนอก
“ผู้เข้าสอบหมายเลข 18 เตรียมตัวได้ ถึงคิวคุณแล้ว”
หมายเลขที่เผย์เหอหนิงได้คือ 18 พอดี เธอพา 002 ไปที่ห้องสอบ
ระหว่างเดินไปห้องสอบ เธอคิดไปด้วยว่าไม่รู้ว่าจะมีไอเทมที่ใช้สอดแนมเลเวลหรือพรสวรรค์ของคนอื่นแบบนี้ไหมนะ
ถ้ามี เธอต้องหาทางเอามาให้ได้
“002 ข้อสอบใบขับขี่นายไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ไว้ใจฉันเถอะ เจ้านาย”
ตอนที่เผย์เหอหนิงออกมาจากการสอบพร้อมใบขับขี่ ก็ผ่านไปแล้วครึ่งชั่วโมง
ใบขับขี่เป็นการ์ดใบเล็ก ๆ ที่มีข้อมูลส่วนตัว
เธอแกะไอศกรีมหนึ่งออกมา แล้วเก็บใบขับขี่ใส่กระเป๋า ก่อนจะขับรถไปเก็บกล่อง
ระหว่างขับไปเรื่อย ๆ เสียงผู้หญิงกลไกก็ดังขึ้นมาทันที