เผย์เหอหนิงเงยหน้าขึ้นมองฉู่เสวียนเกอ พูดอย่างจนใจ: "บอกฉันได้ไหมว่าแกไปทำค่าความชั่วร้ายมาเป็นล้านๆ ได้ยังไงเนี่ย?"
ทั้งคู่ไม่ว่าจะช่วงปิดทดสอบหรือตอนเข้ากาเมะก็ไม่เคยขาดการติดต่อกันเลย ต่อมาก็เปิดวิดีโอคอลตลอด
เธอมั่นใจว่าเขาไม่มีทางมีเวลาหนีข้ามเขตเลยแม้แต่น้อย
แล้วเขาทำค่าความชั่วร้ายหลักสิบล้านออกมาได้ยังไงกัน? ถึงขั้นถูก NPC ประกาศล่าตัวอีก!
ไม่รู้ว่าการโดนประกาศล่าตัวจะทำให้เกิดกลไกอะไรขึ้น เธออดเป็นห่วงไม่ได้
ฉู่เสวียนเกอกางมือ: "ช่วงปิดทดสอบ ฉันหนีข้ามไปที่เมืองพเนจร แล้วหยิบของข้างในบางอย่าง"
เผย์เหอหนิงมองกำไลข้อมือของตัวเอง: "กำไลของฉันเหรอ?"
"แค่ส่วนหนึ่ง"
ฉู่เสวียนเกอขยับหน้าเข้าใกล้หน้าจอ ดวงตาประกายยิ้ม: "ที่รัก เป็นห่วงฉันเหรอ"
เผย์เหอหนิงถลึงตาใส่เขา พูดเสียงบึ้ง: "พูดแต่เรื่องไร้สาระ ประกาศล่าตัวมีผลอะไรกับแกบ้าง?"
ฉู่เสวียนเกอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด: "ไม่มีผลอะไรมาก แค่โดนทีมล่าตัวไล่ล่าเท่านั้นแหละ"
ชาติก่อนเขาก็เคยโดนประกาศล่าตัวเหมือนกัน ตอนนั้นเขาเพิ่งฆ่าศัตรูหัวแข็งคนหนึ่งไป สกิลส่วนใหญ่ยังอยู่ในคูลดาวน์ เลยถูกจับได้
เขาคิดว่าตัวเองคงตายแน่ แต่ไม่คิดว่าโดนทีมล่าตัวจับขังไว้ในคุกถนนหลวง
"แกจัดการได้ใช่ไหม?"
ฉู่เสวียนเกอยิ้มอย่างจนใจ "ที่รัก เธอดูถูกฉันเกินไปแล้วล่ะ เรื่องแค่นี้เองนะ"