ไม่กี่นาทีต่อมา ฉู่เสวียนเกอกลับมาพร้อมสีหน้าเคร่งขรึม
“พลังของมอนสเตอร์กลางคืนถูกปลดล็อกแล้ว คืนนี้เธออย่าออกนอกเขตคุ้มครองพาหะนะ”
เผย์เหอหนิง: “ได้”
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า “ที่รัก เธอช่วยโพสต์ข่าวนี้ในช่องแชทและช่องของโรงเรียนหน่อยสิ”
ให้ที่รักของเขาช่วยโพสต์ข่าว เพื่อขายน้ำใจให้ผู้เล่นคนอื่น
เผื่อวันไหนเขาพลาดหรือทำผิดพลาด เธอจะได้ไม่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่คนเดียวในเกมงี่เง่านี้ นี่คือทางหนีทีไล่ที่เขาปูไว้ให้เธอ
ฉู่เสวียนเกอกลบประกายแวววาบในดวงตา
ช่องแชทเขต 999
[ตี๋ปี้ตี๋ปี้]: พลังของมอนสเตอร์กลางคืนเพิ่มขึ้นอย่างมาก กลางคืนอย่าออกนอกเขตคุ้มครองพาหะ อันตรายมาก
[ลั่วฮวาเยว่เซียงตี้]: เข้าใจแล้วท่านหัวหน้า หนูจะนั่งอยู่ในการ์ดอย่างเรียบร้อย
[คุณชายยิ้มอีกแล้ว]: @ตี๋ปี้ตี๋ปี้ นายนี่มันบ้าระห่ำจริง ๆ มอนสเตอร์กลางคืนเยอะแยะขนาดนั้น กล้าออกไปลองพลังพวกมันได้ยังไง
[สุภาพบุรุษรูปงาม]: ท่านผู้ยิ่งใหญ่ตี๋ปี้ตี๋ปี้ ผมไม่กล้าไม่เชื่อท่านอีกต่อไปแล้ว!
[มะนาวน้อยมะนาวโต]: เกิดอะไรขึ้น?
[สุภาพบุรุษรูปงาม]: เมื่อกี้ผมออกไปนอกเขตคุ้มครองพาหะเพื่อแก้ปัญหาส่วนตัว เท้าก้าวออกไปป๊าบ ก็โดนหนูมอนสเตอร์ขนดำตัวหนึ่งพุ่งออกมากัด! มันกัดเนื้อก้นผมไปเป็นชิ้น!!!
[สุภาพบุรุษรูปงาม]: ถ้าไม่ใช่เพราะผมโชคดีก่อนหน้านี้เปิดได้ยาเม็ดรักษาระดับต้นเก็บไว้ไม่เคยใช้ รับรองว่าวันนี้ผมตายแน่!