คำเตือน: จับคู่ใหม่นอกเหนือจาก原作!
แนวออลล์ 万人迷, 1 ต่อ n! มีพระเอกหลายคน! ฉากรัก, มีมุขรักแรกพบเยอะมาก!!! ไร้สาระ, โปรดทิ้งสมองก่อนอ่านนะคะ
ด่าคนเขียนฝีมือห่วยได้ แต่อย่าด่านางเอก!!!
รสนิยมและจุดอ่อนของแต่ละคนไม่เหมือนกัน, ผู้เขียนเอาใจทุกคนไม่ได้, ถ้าคุณคิดว่าเนื้อเรื่องไม่สนุก, ฝีมือผู้เขียนแย่, ก็เลิกอ่านได้เลยไม่ต้องบอก, กรุณาอย่าด่าว่าร้าย, เขียนนิยายไม่ง่ายขอความเคารพด้วย
ด้านล่าง...
ปล้น! ยกสมองของพวกแกมานี่มา!
ยกมาแต่โดยดี, จะคืนสมองฉลาดรุ่นปลาน้อยให้ไปนะ~ヾ(´∀｀。ヾ)
......
ตรอกในคืนฝน
อันเหอยืนอยู่มุมหนึ่ง มองอสุรกายหน้าผีตัวมหึมาเท่าภูเขาลูกเล็กไม่ไกลด้วยสีหน้าตกตะลึง
หนึ่งนาทีก่อน, อันเหอกำลังเดินกลับบ้านใต้แสงดาว, ลูกแพนด้าน้อยที่อ้างตัวว่าเป็นระบบก็มาหาเธอ, เปิดปากมาก็พูดว่า
"ท่านอัน, อยากได้ชี้นิ้วทองคำมั้ย?"
อันเหอไม่ทันคิด, ปากเล็กเผลอหลุด, "เอา!"
แล้ว... เธอก็ถูกโยนมาที่นี่
ตอนนี้, อสุรกายหน้าผีตัวนั้นกำลังสะบัดลิ้นสีแดงฉาน, พุ่งเข้าหาเธอ
อันเหอตาเบิกกว้าง, อ๊ากกก! ช่วยด้วย! มีสัตว์ประหลาด!!
"ระวัง!"
อันเหอมองอสุรกายที่พุ่งเข้ามา, ไม่ทันคิด, ยกเท้าถีบอย่างแรง! ถังขยะเหล็กเก่าๆ ข้างทาง "คว้างงง" ลอยกลางอากาศ, กระแทกใส่อสุรกายอย่างแม่นยำ
อสุรกายหน้าผีถึงกับบิดเบี้ยวไปทั้งหน้า, เหมือนคางคกอ้วนถูกถีบลอยไป, "ซู่" กระเด็นกลับ, "แผละ" แปะติดกำแพง, ขยะกระจายโปรยปรายใส่ตัวมัน
ไม่ใช่แค่อสุรกายหน้าผีที่งง, จ้าวคงเฉิงที่เตรียมช่วยเหลือประชาชนก็งงเช่นกัน
เตะถังขยะเหล็กหนักหลายสิบชั่งกระเด็น, นี่มัน... สุดยอดนักยกน้ำหนักชัดๆ!
"จ้าวคงเฉิง!"
"จ้าวคงเฉิง! อย่าแกล้งเงียบไป! ฉันรู้นายอยู่ในเขตไร้ศีล! เปิดประตูเร็ว, ให้ฉันเข้าไป!!"
"เปิดบ้าอะไร! หลินชีเย่, แกรีบไสหัวกลับไปกินข้าวเดี๋ยวนี้เลยนะ!"
จ้าวคงเฉิงสูดลมหายใจลึก, กำมีดตรงในมือแน่น, ฟันออกไปไกลๆ ใส่ราชันย์หน้าปีศาจ
เสี้ยวจันทร์ดำยาว 4-5 เมตร พุ่งออกจากคมมีด, ฟันแขนของราชันย์หน้าปีศาจขาดไปหนึ่งข้าง
"[มิ่งเซิงซ่านเยว่]! ฉันจ้าวคงเฉิงนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!" จ้าวคงเฉิงแหงนหน้าหัวเราะ
เขาฟันต่ออีกหลายครั้งใส่ราชันย์หน้าปีศาจที่เดือดดาล, เสี้ยวจันทร์ดำคมวาววาบพุ่งออกมา, แสงเย็นส่องทะลุตรอกมืด, สะท้อนใบหน้างุนงงของอันเหอ
[ท่านอัน ท่านอัน, ได้เวลาตื่นแล้ว!]
อันเหอ: ???
วินาทีถัดมา, ความทรงจำนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัวเธอ, สุดท้ายหยุดที่ภาพร่างหนึ่งที่ถูกรถชนกระเด็นไปไกล 5 เมตร...
นั่นคืออดีตชาติของเธอ? เบื่อ! ตายน่าอนาถขนาดนี้เลยเหรอ!!
"ตูม——!"
จ้าวคงเฉิงถูกราชันย์หน้าปีศาจต่อยกระเด็น โขยกเลือดก้อนใหญ่
ผลของวิญญาณนำทางเทพเจ้าอ่อนกำลังลง, จ้าวคงเฉิงรู้สึกได้ถึงพลังที่ค่อยๆจางหายไป, เสี้ยวจันทร์ดำที่ฟันออกจึงเล็กลงเรื่อยๆ!
"น่ารังเกียจ! เจ็บไม่เบาเลยนะเนี่ย"
"จ้าวคงเฉิง!"
จ้าวคงเฉิงหันกลับมาทันที, เห็นเพียงเด็กหนุ่มตาสีทองเดินเข้ามา
จ้าวคงเฉิงเห็นเขา, เหมือนเห็นผี, "หลินชีเย่! แกเข้ามาได้ไง?!"
หลินชีเย่ตอบเรียบๆ: "ผมจ้องมันแป๊บเดียวก็เปิดแล้ว"
จ้าวคงเฉิงเหลือบไปทางอันเหอที่ยืนเหม่ออยู่ข้างๆ, พูดอย่างเซ็งๆ: "[เขตไร้ศีล] ของข้านี่มันทำด้วยกระดาษรึไง! ทำไมใครๆ ก็เข้ามาได้!"
หลินชีเย่... จ้าวคงเฉิง...
อันเหอดิ้นรนออกจากวังวนความทรงจำของอดีตชาติ, ฟื้นคืนสติ
ว้าว! หลังจากที่เธอนักศึกษาป.ตรีฝีมือห่วยพลังยุทธ์ติดลบตายเพราะอุบัติเหตุรถชน, ก็ตามกระแสกลายเป็นหนึ่งในกองทัพทะลุมิติ!!
ข่าวร้าย: ทะลุมิติเกิดใหม่ในจักรวาลจั่นเสิน, ที่นี่คือชางหนาน!
ข่าวดี: เธอเกิดที่เมืองซิจิน, เพิ่งย้ายมาชางหนานเมื่อวาน!
แต่ว่า...
อ๊ากกก! ทำไมถึงต้องมา觉醒ความจำตอนนี้ด้วยนะ! ทำไมถึงต้องเป็นศึกกับราชันย์หน้าปีศาจด้วย!!
[ติ๊ง! สวัสดีโฮสต์, ชี้นิ้วทองคำของท่านออนไลน์แล้ว!]
เสียงกลไกดังขึ้นในหัวอันเหอ
อันเหอดีใจ, รีบตะโกนในใจทันที: "เร็วเข้า, เอาชี้นิ้วทองคำมา!!"
หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนขยายออก, แผงควบคุมลอยกลางอากาศ ฮีโร่, กำหนดเอง, เตรียมพร้อมรบ, ทีม, กระเป๋าเป้... เอ่อ, แล้วก็ยอดคงเหลือศูนย์เหรียญทอง, ศูนย์แต้ม...
อันเหอยิ่งดูยิ่งรู้สึกคุ้น, นี่มันไม่ใช่คิงส์ออฟกลอรี่ที่เธอชอบเล่นที่สุดในอดีตชาติหรอกเหรอ?
คิงส์ออฟกลอรี่บุกจั่นเสิน? ไอ้หวังเองก็เก่งไม่เบาเหมือนกันนี่!
อันเหอมองฮีโร่สีเทาบนหน้าจอ, อดถามไม่ได้: "ทำไมเป็นสีเทาหมดเลย?"
[เพราะท่านไม่มีเงิน]
เจ็บไปถึงทรวงเลยเพื่อน!!
ราชันย์หน้าปีศาจนัยน์ตาแดงก่ำ, จ้องเขม็งไปที่อันเหอ
หอมจัง! อยากกิน! อยากกิน! กินเธอ! กินเธอ! ความปรารถนาที่จะกลืนกินเข้าครอบงำจิตใจของราชันย์หน้าปีศาจ, มันไม่สนแมลงตัวเล็กๆสองตัวคือจ้าวคงเฉิงกับหลินชีเย่อีก, ใจเดียวคิดจะกินอันเหอ
"โฮก!"
ขาราชันย์หน้าปีศาจงอย่ำหนักหน่วง, ร่างมหึมาพุ่งทะยานกลางอากาศ, อ้าปากกว้างส่งกลิ่นคาวเน่า, กระโจนใส่อันเหอ
การโจมตีกะทันหันของราชันย์หน้าปีศาจทำให้จ้าวคงเฉิงและหลินชีเย่ไม่ทันตั้งตัว
"ระวัง!"
"หนูน้อย!"
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์อยู่ในสถานการณ์อันตราย, ระบบกำลังแจกจ่ายแพ็คเกจมือใหม่!]
อันเหอเปิดกล่องของขวัญสีทองอ่อน, อินเตอร์เฟสก็พลันเปล่งรัศมีอบอุ่นและพร่างพราว กล่องของขวัญอันประณีตค่อยๆแบ่งบาน...
[เหรียญทอง*6666! แต้ม*100! เศษอักขระ*500! ปลดล็อคฮีโร่: อู่เจ๋อเทียน, ได้รับสกิน: นีโมซีนี ออราเคิล!]
อันเหอตาเป็นประกาย, เริ่มเกมด้วยนีโมซีนี ออราเคิล! ฉันนี่มันเจ๋งที่สุดเลยนะ!
"ตูม——!!"
ลำแสงสีดำใหญ่ยักษ์พุ่งขึ้นสู่ฟ้า, ดวงดาวนับล้านถูกพลังไร้รูปดึงดูด, แสงไหลถักทอเป็นตาข่าย, หมุนควงขึ้นตามลำแสง
อันเหอลอยอยู่ในลำแสง, เสื้อยืดตัวสั้นบนร่างเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมเนบิวล่าสีม่วงทอง, เหนือศีรษะลอยมงกุฎเทวะเปล่งประกาย, ผมทองดั่งทางช้างเผือกไหลลง, ด้านหลังคล้ายมีรัศมีศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาราแปรเปลี่ยน
อันเหอรู้สึกได้จึงหมุนตัวไปรอบหนึ่ง, วงโคจรดาวกลายเป็นกระโปรงพลิ้วไหว, แสงไหลผ่านชายเสื้อ
อืม, กระโปรงเล็กนี่สวยดีนะ! แต่ถ้าทุกครั้งที่สู้ต้องแปลงร่าง, ก็ดูละครสัตว์ไปหน่อย
จ้าวคงเฉิงหยุดการกระทำ, จ้องมองอันเหออย่างเหม่อลอย
"นี่มัน... ลมหายใจของเทวะ"
หลินชีเย่รูม่านตาหดลงทันที, เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเทพที่คุ้นเคย, ลมหายใจนี้...
เทพีรัตติกาล นีโมซีนี!!
แต่ว่า, นีโมซีนีไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชของเขาเหรอ? หรือว่า... นี่คือผู้แทนเทพที่เธอหามาอีกคน?
แต่ทำไมลมหายใจบนตัวผู้แทนคนนี้ถึงเข้มข้นนัก? เข้มข้นประหนึ่งนีโมซีนีประทับอยู่ด้วยตนเอง...
ราชันย์หน้าปีศาจตัวแข็งทื่อภายใต้แรงกดดันอันมหาศาลที่นีโมซีนี ออราเคิลแผ่ออกมา, ร่างใหญ่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
ดวงตาสงบนิ่งของอันเหอ บรรจุดาราจักรวาลทั้งมวล ไม่ยินดีไม่ยินร้าย เพียงทอดมองอสูรกายที่หมอบราบอยู่กับพื้นอย่างเงียบๆ ราวกับมองละอองธุลีเล็กๆ
"ดวงดาวนับหมื่น ล้วนเป็นเพียงธุลี!"
อักขระเวทอาณาจักรดาวขนาดมหึมาปรากฏใต้เท้าราชันย์หน้าปีศาจ, อุกกาบาตเจิดจ้าพังทลายลงมาจากความว่างเปล่า, กระหน่ำใส่ราชันย์หน้าปีศาจแหลกละเอียดอย่างแม่นยำ, กลายเป็นธุลีไร้ที่สิ้นสุด
จ้าวคงเฉิงและหลินชีเย่มองดูหลุมขนาดใหญ่ที่ถูกกระแทกบนพื้น, ทั้งคู่ทำสีหน้าหมดศรัทธาในชีวิต