อีกสามวัน สำนักเสวียนหม่าถึงจะไปรับเจ้าสาวที่เมืองจินสือ ยังไม่ต้องรีบร้อน
ในแววตาแฝงครุ่นคิด เขาเรียกกระบี่ดาวตก อาวุธวิเศษขั้นกลาง ออกมา
เหยียบกระบี่เหิน ทะยานสู่เวหา มุ่งตรงไปยังเมืองหู่เซียว
......
ชั้นสามของหอการค้าจื่อไหล ห้องส่วนตัวอันงามวิจิตรด้วยกลิ่นหอม
ผู้ดูแลร้าน จื่ออวิ้น สะบัดร่างยั่วยวนใจ เดินเข้ามาพลางหัวเราะ
อีกฝ่ายสวมกระโปรงยาวแพรม่วง ขาเรียวภายใต้กระโปรงเผยอวาบไหว
ทรวดทรงองอาจ ชวนมองยิ่ง แผ่เสน่ห์แรงกล้า
กระพริบนัยน์ตาเสน่หาเย้ายวน
ค่อย ๆ ย่างกรายมาข้างสวีเซียว รินน้ำชาถ้วยหนึ่งให้
“ฮ่า ๆ ท่านผู้อาวุโสสวี ครานี้จะมาจับจ่ายอันใดอีก? ท่านวางใจได้ เพียงท่านเอื้อนเอ่ย ร้านน้อยนี้ไม่มีวันให้ท่านผิดหวัง!”
จื่ออวิ้นนั่งลงข้างสวีเซียวอย่างนุ่มนวล
นางจ้องมองชายชราหน้าหล่อทว่าแสร้งเป็นผู้ทรงศีลนี้ แววตาแฝงความแปลกประหลาดบางอย่าง
ตั้งแต่สวีเซียวมอบปิ่นปักผมอาวุธวิเศษให้หนึ่งอัน นางก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องมาหานางอีก
ด้วยเสน่ห์ของนาง ไม่ต้องคิดเลย!
สวีเซียวกล่าวตรงไปตรงมา: “ผู้ดูแลสกุลจื่อ ข้ามาคราวนี้เพื่อเสาะซื้อเครื่องรางยันต์คาถาจำนวนหนึ่ง ต้องการคุณภาพสูง”
เครื่องรางยันต์คาถา สลักด้วยคาถาไว้ เพียงกระตุ้นก็จะปลดปล่อยคาถาโจมตีเพียงครั้งเดียว
เป็นอุปกรณ์ชั้นดีช่วยผู้บำเพ็ญป้องกันตัวสู้ศัตรู