วันรุ่งขึ้นยามเที่ยง ณ เมืองจินสือ
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางเหนือของแคว้นตงไหล ห่างจากสำนักเพียวเมี่ยวเกือบพันลี้ นับว่าไม่ไกลนัก
สวีเซียวเหาะดาบมาสบาย ๆ เพียงหนึ่งถึงสองชั่วยามก็ถึงนอกเมืองจินสือ
ในคลังมิติมียันต์อัสนีม่วงสามแผ่นที่มีพลังระดับขั้นแปรเทพขั้นเก้า ความปลอดภัยไร้กังวล
ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้กระบี่หลีกไฟหนานหมิงของเขาสอดคล้องกับมหาวิถีอัคคีปฐพี พลังต่อสู้ของตนก็ไม่ด้อยไปกว่าแต่ก่อน
เมืองจินสือมีกำแพงเมืองใหญ่โต ภายในเต็มไปด้วยรถราและผู้คน คับคั่งศึกคัก
หน้าคฤหาสน์โอ่อ่าแห่งหนึ่ง ศิษย์สำนักเสวียนหม่าในชุดดำสองนายขวางทางสวีเซียวไว้
"เฒ่า! ไม่อยากตายก็ไสหัวไปไกล ๆ!"
"ตอนนี้จวนตระกูลหลินถูกสำนักเสวียนหม่ารับช่วงดูแล ห้ามผู้ใดเข้าใกล้!"
ทั้งสองมีสีหน้าดุร้ายน่าเกรงขาม จ้องมองสวีเซียวเบื้องหน้า แล้วแผ่พลังระดับเจี๋ยตานขั้นต้นออกมา
คนเหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์หัวกะทิของสำนักเสวียนหม่า ศิษย์ระดับพลังเดียวกันมาด้วยกันเจ็ดแปดคน ยังมีผู้อาวุโสหนึ่งนายคุมทีม
ก็เพื่อให้แน่ใจว่าอีกสองวันให้หลังคุณชายน้อยจะได้แต่งงานกับคุณหนูตระกูลหลิน!
สวีเซียวมองศิษย์สำนักเสวียนหม่าทั้งสองที่โอหังไม่เห็นหัวผู้ใด ดวงตาชราวูบวาบด้วยความประหลาดใจระลอกแล้วระลอกเล่า
เดี๋ยวนี้คนของสำนักเสวียนหม่าล้วนอหังการเพียงนี้เชียวหรือ?
"มองอะไร!"
"มองอีก ข้าจะควักลูกตาแกออกมา!"
"เจ้าแก่ไม่ตาย สภาพปูนนี้เท้าข้างหนึ่งลงโลงแล้วไม่ใช่หรือ ยังไม่รีบไสหัวไป!"
ศิษย์สำนักเสวียนหม่าทั้งสองจองหองพองขน มองเรือนร่างชราภาพของสวีเซียว ปากก็ไม่เอ่ยคำสุภาพเลยสักคำ
สำนักเสวียนหม่าเรืองอำนาจในเมืองใกล้เคียง แม้แต่แคว้นตงไหลยังเอาพวกเขามิได้