สามปีต่อมา สวีเซียวทะยานขึ้นสู่ขั้นต้าหลัวสำเร็จ ทลายข้อจำกัดแห่งอายุขัย
บนร่างมีปราณแท้หงเหมิงกว่าร้อยสาย การฝ่าฟันสู่ขั้นต้าหลัวจึงไร้อุปสรรคใดๆ
ณ ตำหนักไท่ชูเซียนตี้ สวีเซียวโอบกอดเสวี่ยเหยาและเฟิ่งชิงเสวียนไว้ทั้งซ้ายขวา ชมดอกไม้เพลิดเพลิน สายตามองไปที่ท้องที่นูนขึ้นของทั้งสองหญิงอย่างพึงพอใจ
[ระดับสายสัมพันธ์กับเสวี่ยเหยาเพิ่มขึ้นเป็น 3 ระดับสายสัมพันธ์กับเฟิ่งชิงเสวียนเพิ่มขึ้นเป็น 3]
สองหญิงงามไร้ผู้เทียมทาน กลิ่นหอมกรุ่นโชยมา ต่างเหลือบมองอีกฝ่ายแล้วส่งเสียงเย็นในใจ ต่อให้มีทายาทของเซียวเซียว ก็ยังเป็นแค่พวกขอทานอยู่ดี!
"เย่าเย่า เสวียนเสวียน เดินช้าๆ หน่อย อย่าให้กระทบกระเทือนถึงทารกในครรภ์เชียว!"
สองหญิงหน้านวลแดงระเรื่อ "เซียวเซียว เราทั้งคู่เป็นถึงเซียนจักรพรรดิขั้นต้าหลัว เจ้าน้อยเซียวเซียวจะไม่มีทางเป็นไรหรอก!"
เมื่อตั้งครรภ์แล้ว เสวี่ยเหยาและเฟิ่งชิงเสวียนจึงย้ายมาอยู่ที่ตำหนักไท่ชูเซียนตี้ พำนักร่วมกับสวีเซียว
เหล่าสหายร่วมเต๋าดั้งเดิมของตำหนักเซียนตี้ต่างให้การต้อนรับทั้งสองอย่างอบอุ่น ยกย่องให้เป็นพี่ใหญ่ ดูแลปรนนิบัติทั้งสองที่กำลังตั้งครรภ์ด้วยตนเอง