"ท่านเจ้าหน้าที่หลง ท่านผู้อาวุโสมอบให้มา จะนำไปยกให้คนอื่นก็ไม่เหมาะสม มิเช่นนั้นคงเป็นการไม่เคารพท่านผู้อาวุโส ฮ่า ๆ"
สวีเซียวส่งยิ้มบาง ๆ ไปทางอีกฝ่ายอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหันกลับไปหาพี่ใหญ่ป้าใหญ่เสวียนหลิงเสวียนเสวี่ยทั้งหลาย
โอ้อวดเสร็จ ยังได้รางวัลอีก ช่างดีจริง ๆ
หลงเจ๋อหันกลับมาอย่างชะงักงัน มองสวีเซียวที่สุขุมเยือกเย็นราวสายลมกับเมฆา ใบหน้าแดงก่ำดังตับหมู พ่นเลือดออกมาอีกคำ ร่างกายโซซัดโซเซ
"ไม่!!!!!"
"ผู้อาวุโสหลงหมิง! ท่านมอบผิดคนแล้ว!!!"
เกือบสลบเหมือดล้มลงกับพื้น
ร่างอวบอิ่มของเสวียนหลิงสั่นเทาเล็กน้อย มองใบหน้าขาวผ่องงดงามของสวีเซียวที่แต้มสีชมพูระเรื่อ ดวงตางดงามเหม่อลอย
ป้าใหญ่ทั้งหกคนมองจนมึนงง ราวกับกลายเป็นหิน แข็งทื่อไม่ขยับ
"เซียวเซียว! เสวี่ยเสวี่ยรักเจ้า! เจ้าเก่งเกินไปแล้ว!!"
เสวียนเสวี่ยร่างเพรียวบางบริสุทธิ์พุ่งเข้ามา ซบลงในอ้อมกอดสวีเซียวอย่างเขินอาย ถูกความสามารถอันน่าตะลึงของสวีเซียวทำให้ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง
ไม่เลิกรา!
เซียวเซียวเก่งขนาดนี้! ข้าไม่เลิกรา!!
ดวงตางดงามเต็มไปด้วยประกายดาวระยิบระยับ วินาทีนี้รักสวีเซียวจนถอนตัวไม่ขึ้น
ไม่เพียงทำลายสถิติ ยังฝ่าด่านสุดท้ายชั้นที่สิบแปดของหอคอยผนึกอสูรสำเร็จ แม้กระทั่งได้รับการชื่นชมจากท่านบรรพชนหลงหมิง
นางเสวียนเสวี่ย ชอบสวีเซียว สหายร่วมเต๋าที่เพียบพร้อมทั้งอนาคตและหน้าตา ทั้งรวยและเพอร์เฟกต์ผู้นี้!
กลิ่นกายสาวบริสุทธิ์โชยมา สวีเซียวกอดอีกฝ่ายพลางยิ้มเฉี่ยว "รักเสวี่ยเสวี่ย ที่แท้ก็แค่สิบแปดชั้น ไม่คู่ควรกล่าวถึง เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น"
"เสวี่ยเสวี่ยจะอยู่กับเซียวเซียวตลอดไป!"
กอดอีกฝ่ายแน่นไม่ยอมปล่อย รักจนแทบหายใจไม่ออก