ชั้นที่สิบหกของหอคอยขังอสูร — วิญญาณนกยูงมฤตยู
หลังหลอมกายเนื้อกึ่งอสูรให้เป็นรูปกายมนุษย์ ก็ระเบิดแสงเซียนห้าสีออกมา ถือกระบี่เซียนสูงสุดในมือ สวมอาภรณ์เซียนสูงสุดบนกาย
พลังแห่งขั้นเซียนหมิงอันดับเจ็ดสุดยอด อานุภาพน่าหวั่นเกรงยิ่งนัก
“ยังพอเป็นรูปเป็นร่างอยู่บ้าง”
สวีเซียวหัวเราะเย็น ยกมือขึ้น ปราณอาร์เรย์เซียนหมิงแปดชั้นถูกวางลงในพริบตา ล้อมสองคนไว้
ค่ายกลหมุนเวียน เพลิงสวรรค์ สายฟ้า น้ำแข็ง กระบี่น้ำค้างแข็งมากมายไม่สิ้นสุดร่วงลงมาเหมือนฝน อานุภาพน่าสะพรึง ทุกชั้นมีอานุภาพของเซียนเสวียนสูงสุด
มหาวิถีแห่งอาร์เรย์สมบูรณ์ สวีเซียววางอาร์เรย์แทบชั่วพริบตา
นกยูงกึ่งอสูรปากแหลมหัวเขียว ปีกหลากสีด้านหลังพ่นแสงเซียนห้าสีออกมา อาวุธเซียนสูงสุดทั้งกายระเบิดพลังวิญญาณ ฝืนทานค่ายกลใหญ่ไว้
สิบบลมหายใจผ่านไป นกยูงกึ่งอสูรตาสีเลือดเริ่มทานไม่ไหว ถอยร่นทีละก้าว
สวีเซียมองจังหวะ ยิงอาร์เรย์กระบี่ห้าชั้นออกไป บดขยี้มันให้เป็นจุล
เข้าสู่ชั้นที่สิบเจ็ด
“โฮ้ยยยยยย!!!!!!”
“ไอ้หน้าหื่นมนุษย์คนนี้แข็งแกร่งเกินไป! แกร่งจนน่ากลัว!!!”
“ฉันยอมรับไม่ได้ที่ไอ้หน้าหื่นยังแข็งแกร่งได้ขนาดนี้!!!”
สิบลมหายใจสังหารสัตว์อสูรชั้นสิบหก ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนนอกหอคอยร่ำไห้อย่างเศร้าสลด โกรธจนหน้าซีดเผือด
เป็นผู้บำเพ็ญเผ่าปีศาจก็ยังพอทน แต่ไอ้นี่ยังเป็นไอ้คนขายชาติอีก
เป็นคนขายชาติก็ยังพอทน แต่ยังเป็นไอ้หน้าหื่นอีก!
ความแข็งแกร่งของสวีเซียว ทุบทำลายความภาคภูมิใจอันบอบบางของเหล่าผู้บำเพ็ญเผ่าปีศาจลงสิ้น
“บัดซบจริงๆ...”