ชิงหมานมีท่าทีเขินอาย ใบหน้างดงามล้ำค่อย ๆ อาบไปด้วยสีชมพูระเรื่อ
นางโอบกอดสวีเซียวไว้ แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดีและเป็นสุข
แม่เจ้า!
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตนเองมีที่พึ่งพิง ทั้งยังมีทรัพยากรอันมหาศาลอีกด้วย!
ผู้อาวุโสขั้นเซียนทองคำคุ้มกัน รับประกันนางได้กินยาอายุวัฒนะเซียนเซวียนหยวน!
รักแรกของตัวเองทั้งหล่อ ทั้งแข็งแกร่ง ทั้งรวย!
ตระกูลงูเขียวของนางกำลังจะรุ่งเรืองเฟื่องฟูแล้ว!
“ผู้ตรวจการสวี เอ่อ...จริง ๆ แล้วชิงหมานชอบผู้ตรวจการมานานแล้ว...ผู้ตรวจการดีกับข้านัก ข้าชอบผู้ตรวจการ!”
“ฮ่ะ ๆ ชอบหัวหน้าเผ่าชิง อย่าเรียกข้าว่าผู้ตรวจการเลย จะเกรงใจกันไปไย เรียกข้าว่าพี่เซียวก็พอ”
“ได้เลย พี่เซียว! พี่เซียว เราอยู่ด้วยกัน ฝ่าบาทผู้ยิ่งใหญ่จะโกรธหรือเปล่านะ? แล้วก็พี่สาวคนอื่น ๆ...”
ระหว่างที่กำลังเคลิ้มอยู่ ชิงหมานนึกถึงข้อเสียเพียงอย่างเดียวของอีกฝ่าย ช่างเป็นเจ้ามักมากในกามจริง ๆ!
สวีเซียวกอดนาง ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว “เรามีวาสนาต่อกัน เป็นสวรรค์กำหนดไว้ แม้จะโกรธ ข้าก็ต้องชอบหัวหน้าเผ่า รักหัวหน้าเผ่าที่สุด”
“หา?!”
ชิงหมานหน้าร้อนผ่าว แววตาสวยงามเต็มไปด้วยความสุขเขินอาย “รักข้าที่สุดเลยเรอะ!”
“แม่เจ้า! มานมานรักพี่เซียว! รักตลอดไป!”
“รักมานมาน และรักที่สุด!”
คนทั้งคู่หมกมุ่นอยู่ในห้วงรักอันหวานชื่นจนไม่อาจถอนตัวได้ เห็นคนตระกูลนกกระเรียนขาวทั้งสามยืนอึ้งอยู่ในที่ ถึงกับลืมกางค่ายกลไปเลย
“บัดซบเอ๊ย ไอ้หมาน้อยนี่...หลอกลวงล้วน ๆ หลอกสาวชัด ๆ!!!”
ชายชราผมดอกเลาในชุดขาวฟังจนอึ้งไปหมด สองคนนี้ไม่แม้แต่จะส่งจิตบอกกัน กลับพูดกันต่อหน้าเช่นนั้นเลยเรอะ??
คิดว่าพวกเขาเป็นลมหรือไง?!