ส่วนเจ้าหมีเทาที่ส่งเสียงหอนโหยหวนนั้น สวีเซียวไม่แม้แต่จะสนใจ
แค่ยืนเวรก็ทำเป็นจะตายจะอยู่ จะหลอกใครกันนักกันหนา เอาเลย ยืนต่อไปเถอะ จะให้ยืนเป็นแสนปีก็ไม่หวั่น
เขาจำได้ว่าตอนนั้นเจ้าสยงต้ายังคิดจะปัดตัวเองให้พ้นผิดต่อหน้าเสวี่ยเหย่า เจ้าหมีดำเอ๋ย เจ้าทำให้ข้าผู้ทรงศักดิ์ผู้นี้โกรธจริง ๆ!
บินออกจากเมืองเป่ยกวง สวีเซียวมุ่งหน้าตรงไปยังสิบแปดเมืองแห่งเทือกเขาน้ำตกสวรรค์ ตั้งใจจะลงไปข้างล่างสักรอบหนึ่งเพื่อแจกจ่ายของ
คนสนิทของสำนักอู๋ว่างและสำนักผานหลงก็ควรได้พบปะกันบ้าง นานแล้วที่ไม่ได้ลงไป
คิดได้ดังนั้น ก็กลายเป็นแสงสีทองอร่ามหายลับขอบฟ้าไป...
สองเดือนต่อมา เมืองเทียนสุย
จินซวีหัวหน้าพวกคนทรยศ ได้ยื่นเรื่องขอไปประจำที่ประตูมิติส่งตัวของสำนักเซียนหมื่นอสูรไว้นานแล้ว ตอนนี้ผู้อาวุโสเทียนฉงก็ตายไปอย่างลึกลับ
โชคดีที่ตอนนั้นเขาไม่อยู่ในสำนัก มิเช่นนั้นคงไม่ได้รอดไปด้วยแน่!
อีกฟากหนึ่งของประตูมิติคือแดนเซียนหลิงชาง สำนักเซียนหยินหยาง
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่สวีเซียวช่วยสำนักเซียนใหญ่ ๆ ในแดนเซียนหลิงชางปลดพันธะเชลยศึก ผู้บำเพ็ญที่ทำไร่ในเมืองเทียนสุยก็เหมือนได้รับอภัยโทษ ต่างพากันดีใจกลับไปยังแดนเซียนหลิงชางเพื่อบำเพ็ญเซียนต่อไป
เมื่อรู้ว่าสวีเซียวในฐานะเซียนซื่อออกหน้า โน้มน้าวผู้อาวุโสเทียนหลิงได้เช่นนั้น ความประทับใจที่มีต่อสวีเซียวก็ดีถึงขีดสุด
ช่างเป็นผู้ช่วยชีวิตแดนเซียนหลิงชางของพวกเขาเสียจริง!
ยอดฝีมือขั้นสวรรค์อันแข็งแกร่งที่สุด!!
“พี่สวี! พี่สวีของข้า! ข้าตงฟางชิงขาดท่านไม่ได้! สำนักเซียนหยินหยางขาดท่านไม่ได้เช่นกัน!”
ที่ลานหน้าโถงใหญ่ของสำนักเซียนหยินหยาง เขาขวา เรือหยกสวรรค์ยาวสามสิบจั้งปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือยอดเขา
เรือหยกทอแสงเซียนเจ็ดสี ประกายรุ้งพวยพุ่ง
กลิ่นอายน่าเกรงขามไร้ขอบเขตแผ่ปกคลุมไปทั่ว สร้างความตื่นตะลึงแก่ศิษย์ในสำนักทั้งหมด ทุกคนพากันมารวมตัวกันที่ลานกว้าง เงยหน้ามองขึ้นไป