“หา?! เอาให้ทั้งหมดเลย?!”
เฉินอวี้ ทั้งงดงามทั้งไร้เดียงสา ใบหน้าแดงก่ำไปทั้งแผ่น ทั้งมีวาสนาต่อกัน ทั้งจะเอาให้ทั้งหมด!
สวีเซียว กล้าเอื้อมกรงเล็บปีศาจมาหานางต่อหน้าธารกำนัล!
สัตว์นรก!
เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้านี่คือผู้อาวุโสสูงสุดของเจ้า!
ดวงตางดงามทั้งเขินอายทั้งดูหมิ่น แต่นางก็เก็บทรัพยากรที่สวีเซียวมอบให้ไว้อย่างไม่น่าเชื่อ
ตอนนี้คนตรงหน้ายอมออกค่าใช้จ่ายให้นาง แถมยังเป็นศักดิ์สิทธิ์โอรสผู้สูงศักดิ์แห่งนิกายเซียนหมื่นอสูร และศิษย์ของเซียนจักรพรรดิไร้เทียมทาน
วาสนาอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ นางไม่อาจเพิกเฉยได้......
สูดหายใจลักหนึ่งเฮือก นางทั้งที่ใบหน้ายังแดงก่ำลุกขึ้นยืน ขยับร่างอวบอิ่มน่าหลงใหล เดินไปข้างกายสวีเซียว
กลิ่นหอมของสตรีที่แก่เต็มที่อบอวลบางเบา นางออดอ้อนสวีเซียวจับแขนไว้ พลางเอ่ยทั้งท่าทางเขินอาย “สวีเซียว...... ข้ารู้ความหมายของเจ้า ข้ายอมรับที่จะดีกับเจ้า...... แต่อย่าลืมคำที่เจ้าเคยพูดไว้......”
สวีเซียวขยิบตา ลุกขึ้นโอบนางพลางยิ้มอย่างขมขื่น “ผู้อาวุโสเฉินอวี้ ข้าไม่ได้คิดแบบนั้น สองเราแค่มีวาสนาต่อกันโดยบังเอิญเท่านั้น”
ฮึ่ม!
จอมมารหน้าด้าน!
ลงมือแล้วยังไม่ยอมรับอีก! เสแสร้ง!
เห็นทีจะหมายตาผู้อาวุโสผู้นี้จริง ๆ!
ร่างอวบอิ่มนุ่มละมุน เนินอกชุดเขียวโค้งรับเป็นเส้นสายสมบูรณ์แบบ
นางเขินหน้าหนาวจนหันไปซบศีรษะกับบ่าของสวีเซียว “อย่าพูดอีกเลย! เจ้ามีพระคุณใหญ่หลวงต่อข้าเช่นนี้ เฉินอวี้สมควรตอบแทน......”
นางเข้าไปคลอเคลียกับสวีเซียวด้วยความเต็มใจ โถงใหญ่คลาคล่ำไปด้วยกลิ่นหอมอบอวล
นางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญน้อยจากแดนเซียนเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง บนดินแดนเซียนไท่ชูไร้ที่พึ่งพิง
อีกฝ่ายมีฐานะสูงศักดิ์ เป็นศิษย์ของเซียนจักรพรรดิ แถมยังออกค่าใช้จ่ายให้นาง วาสนาเซียนอันน่าตื่นตะลึงเช่นนี้ ไม่อาจปฏิเสธได้เลยอย่างไร?