ทั้งสองคนคือตู๋กูจิงอวิ๋นและจูเกอชิงเทียนที่หนีออกจากเมืองเทียนสุยก่อนกำหนด เพื่อมาขอเข้าสำนักเซียนหมื่นอสูร
ทั้งสองหายตัวไปจากเมืองเทียนสุยหลายวัน หาตัวไม่พบ แผ่นวิญญาณหมื่นดวงใช้การไม่ได้ เรื่องก็เลยปล่อยผ่านไป
ไม่คิดว่าจะมาพบกันที่นี่
มั่วอวี่ผู้อาวุโสสองคนขมวดคิ้วเดินเข้าไปถาม จูเกอชิงเทียนมองสวีเซียวแล้วหัวเราะเยาะ "มั่วอวี่ผู้อาวุโส ข้าฟื้นความทรงจำชาติก่อน บำเพ็ญเพียรก้าวหน้าไปมาก ตั้งใจจะมาขอเข้าสำนักเซียนหมื่นอสูรเช่นกัน"
"พี่ตู๋กูถูกผู้อาวุโสเทียนฉงรับเป็นศิษย์ก่อนแล้ว รับปากจะแนะนำข้าเข้าสำนัก"
รัศมีกดดันแผ่ออก สายตาดูแคลน ไม่ได้มองมั่วอวี่ซึ่งเป็นแค่เซียนสวนธรรมดาในสายตาอยู่แล้ว
รอยประทับจิตเทพบนแผ่นวิญญาณหมื่นดวง สำหรับเซียนสวรรค์ปฐพีระดับสูงสุดอย่างเขาแล้วไม่คุ้มค่าที่จะเอ่ยถึง แถมยังลบรอยประทับของตู๋กูจิงอวิ๋นไปด้วย
ข้าง ๆ ตู๋กูจิงอวิ๋นหัวเราะเย็นชาหนึ่งครั้ง หยิบเครื่องหมายคำสั่งของผู้อาวุโสเทียนฉงออกมา รัศมีเซียนทองคำแผ่กระจาย
สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไป "จูเกอชิงเทียนเป็นเซียนสวนสวรรค์ดินแล้วหรือ? ตู๋กูจิงอวิ๋นถูกผู้อาวุโสเทียนฉงรับเป็นศิษย์ด้วยหรือ?!"
เหล่ามนุษย์เผ่าพันธุ์มนุษย์ในกลุ่มจินซวีอุทานในใจ เที่ยซ่าเทียนไม่กล้าล่วงเกิน ยิ้มแห้ง "ในเมื่อสองท่านมีวาสนาเซียนเช่นนี้ ก็ย่อมเป็นเพื่อนของเผ่าอสูรเรา กล่าวไว้แต่เนิ่น ๆ พวกเราจะได้เดินทางมาด้วยกัน ไฉนไม่บอกกันแต่แรกเล่า ฮ่า ๆ"
เครื่องหมายของผู้อาวุโสเซียนทองคำ เขาไม่กล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย
จูเกอชิงเทียนหัวเราะเยาะ "พี่ตู๋กูต้องการมาคำนับท่านอาจารย์ก่อน ก็เลยมาล่วงหน้า"
ทั้งจูเกอและตู๋กูมองไปที่สวีเซียว ดวงตาเปล่งประกายโหดเหี้ยม