ครึ่งเค่อต่อมา จีเสวี่ยออกจากประตู เก็บมวลพลังป้องกัน แล้วยิ้มกล่าว "หลิวอ้ายฮวาแห่งเกาะเซียนทะเลใต้แดนเทียนหยวน ขอพบเจ้าหน้าที่สวีเซียว"
ภายใต้ชุดกระโปรงสีขาว เอวบางอันงดงามดั่งหยกชวนให้ใจสั่นไหว
แม้ใบหน้าธรรมดาสามัญ แต่บุคลิกยังคงงามสง่าเหนือใคร กลิ่นอายเซียนดุจดั่งเทพ
นางคิดกระจ่างแล้ว การหลบหนีกลับยิ่งทำให้สวีเซียวลูกศิษย์เคลือบแคลง
สู้พบหน้าอย่างเปิดเผย กำจัดความคิดของอีกฝ่ายให้สิ้นซาก แล้วตั้งใจเป็นหลิวอ้ายฮวาอย่างสงบจะดีกว่า
วิชาลวงหน้ายอดฝีมือของเซียนจักรพรรดิชาติปางก่อน ไม่มีทางถูกจับได้
[สตรีผู้กุมชะตาฟ้า: จีเสวี่ย......]
สวีเซียวเห็นใบหน้าธรรมดาของอีกฝ่าย ยังไม่ทันใช้เทพญาณวิญญาณเซียนอันสูงสุดตรวจสอบ
ระบบก็ค้นพบตัวตนของอีกฝ่ายก่อน
"ให้ตายสิ..."
เขาหัวเราะขมขื่นในใจส่ายหน้า นี่มันอาจารย์จีเสวี่ยจริงๆ ด้วย รูปลักษณ์เช่นนี้ ช่างเงียบสงบนัก
สวีเซียวไม่เปิดโปง ยิ้มอย่างสุขุม "ได้ยินว่าศิษย์พี่หลิวเพิ่งพุ่งขึ้นสวรรค์สู่โลกเซียนไม่กี่ปี ข้าก็เป็นผู้พุ่งขึ้นสวรรค์จากแดนเทียนหยวนเช่นกัน วันวานเพิ่งเข้าสายใน จึงมาคารวะ"
"วันหน้าในสำนักจะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน"
ดวงตาจีเสวี่ยเป็นประกาย รู้สึกวางใจในใจ
ฮึ่ม ลูกศิษย์น้อยๆ เช่นนี้ จะไปรู้ตัวตนของข้าได้อย่างไร?
ดูท่าข้าคิดมากไปเอง
เห็นสีหน้าสวีเซียวปกติ ไม่พบตัวตนนาง นางจึงยิ้มเชิญอีกฝ่ายเข้าไปข้างใน
ต่างก็เป็นผู้พุ่งขึ้นสวรรค์จากแดนเทียนหยวน มาเยี่ยมเยียนกัน ก็ถือเป็นเรื่องปกติ
กลิ่นหอมอันน่าหลงใหลจากตัวอีกฝ่ายลอยโชย ทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะไม้ในลานเล็ก
สวีเซียวพลางยิ้ม "ศิษย์พี่หลิว ในสิบแปดสำนักใหญ่แห่งแดนเทียนหยวน ข้าล้วนมีมิตรสหาย ผู้พุ่งขึ้นสวรรค์เช่นศิษย์พี่หลิวน่าจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของยุค แต่เหตุใดข้าไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของศิษย์พี่มาก่อนเล่า?"