สุรางค์หอมกรุ่น เธอซบลงบนบ่าของสวีเซียวและร้องไห้ ซาบซึ้งใจจนหายใจไม่ออก
นางรู้สึกว่ารักเซียวเซียวสุดหัวใจจนรักษาไม่หาย!!
สวีเซียวตบหลังของมั่วอู๋ฮวาเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างงามสง่า "ฮวาเอ๋อร์วางใจได้ ข้าอยู่ที่นี่ รับรองได้ว่าจะพาฮวาเอ๋อร์ออกไปอย่างปลอดภัย"
"รักเซียวเซียวที่สุด!!!"
ตรงนั้นเต็มไปด้วยความรักใคร่กลมเกลียว มั่วอู๋ฮวาไม่กล้าประมาท นั่งขัดสมาธิลงเพื่อดูดซับพลังวิญญาณจากยาอมตะ
[มอบโอสถรวบรวมเซียนไท่อี่ 50 เม็ด คืนกลับโอสถหงเหมิงต้าหลัว 100 เม็ด]
"หืม?"
แววตาของสวีเซียวเปล่งประกาย ภายในมีแสงวาววับ
ระบบมอบของแบบนี้ยอมรับทั้งนั้นงั้นหรือ?
ดีนัก!
เขาพยักหน้าด้วยความพอใจ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องพูดอะไรมาก ต้องมอบให้สิ ยิ่งถ้าเซียนจักรพรรดิเองทนไม่ไหวก็ยิ่งดี จะได้มอบโอสถหงเหมิงต้าหลัวออกไปอย่างบ้าคลั่ง
ตอนนี้คลังโอสถก็อัปเกรดแล้ว ไม่เหมาะเจาะหรอกหรือ
ฉากนี้ทำให้สำนักโลหิตวิญญาณปีศาจรวมถึงทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตะลึงงัน
"บัดซบ!!!"
"สัตว์นรก! เจ้าบอกว่าเหลือไม่มากนักไม่ใช่หรือ?! เวลามอบให้หญิงคนรักกลับไม่เห็นเสียดายเลยสักนิด!!!"
"ไม่!!!!!!!!"
เสวี่ยขุยและเซียนไท่อี่คนอื่น ๆ ของสำนักโลหิตวิญญาณปีศาจโกรธจนสำลักเลือด
มุ่งเป้าไปที่พวกเขา!
สุนัขสวีมันกลั่นแกล้งพวกเขาจริง ๆ ด้วย!!!
พลังวิญญาณเดิมทีก็ใกล้จะหมด เจ้าสำนักเซี่ยคุยพอสำลักเลือดออกมาก็พลั้งพลาดจนพลังที่กดไว้สลาย พลังปราณถูกดูดจนแห้ง ร่างกายค่อย ๆ กลายเป็นซากแห้งต่อหน้าต่อตา
ทำให้ทุกคนที่อยู่ใกล้ตกใจจนหน้าซีด
"เซียวเซียว! หลิงหลิงก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน!!"
ทางฝ่ายสำนักเซียนหมื่นอสูร เทียนหลิงรีบร้อนจนหน้านางแดงก่ำ นางเป็นเพียงขั้นที่หนึ่งของไท่อี่เท่านั้น โอสถก็กินหมดแล้ว พลังวิญญาณใกล้จะหมดเต็มที
สวีเซียวเดินเข้ามา วักมือมอบโอสถรวบรวมเซียนไท่อี่ให้ห้าสิบเม็ด "หลิงหลิงไม่ต้องกลัว ข้ามีโอสถอมตะอยู่กับตัวมากมาย อย่าเกรงใจเลย กินได้ตามสบาย"