ลูกไฟอาคมอักขระสีแดงเพลิงผุดขึ้นจากความว่างกลางภพจำลองตรงหน้าเขา แทบจะปะทะใบหน้า
แสงขาววาบรอบอาคมอักขระ พลังกดดันขั้นสุดยอดของเซียนเซวียนอันดับสูงสุดแผ่กระจายไร้ขอบเขต อาคมอักขระเพลิงสูงเท่าครึ่งคนสลายเป็นเถ้าธุลีปลิวหาย
"ให้ตายเถอะ ข้าทำอะไรลงไปเนี่ย..."
จูเกอชิงเทียนเบิกตาโต อุทานด้วยความมึนงง
เขาอยู่ในช่วงชี้ขาดของการเลื่อนขั้นเป็นเซียนทองคำ เดิมตามการคำนวณของเขา วินาทีที่ถูกส่งออกจากหอคุมวิญญาณ จะได้เลื่อนขั้นเป็นเซียนทองคำทันที
ทะลวงสิบแปดชั้น แล้วเลื่อนขั้นเซียนทองคำ
คริติคอลซ้อนคริติคอล สั่นสะเทือนทั้งเวที แม้แต่ทลายขีดจำกัดของระบบ เก็บกวาดค่าตะลึงได้อย่างบ้าคลั่ง ก้าวสู่เส้นทางเซียนอันสูงสุด
แต่เมื่ออาคมอักขระสลายไป เปลวเพลิงแดงเข้มสุดสะพรึงก็ล็อกเป้าเขา กำเนิดจากความว่างเปล่า ดั่งหนอนเกาะกระดูกไม่อาจดับได้
"อาคมอักขระเพลิงระดับเซียนเซวียนขั้นสูงสุด?!"
"เชี้ยให้ตายเถอะ!!!"
"ใครมันทิ้งอาคมอักขระเพลิงไว้ที่นี่?!!!"
"สัตว์นรกเอ๊ย!!!!!!"
เขาระเบิดอาวุธวิเศษทั่วกายต้านทานเปลวเพลิงที่โหมเข้ามา แต่ต่อสู้ทะลวงสิบแปดชั้น พลังวิญญาณในกายหมดไปเกินครึ่ง เจอเปลวเพลิงแดงเข้มนี้ พลังวิญญาณที่เหลือถูกเผาผลาญอย่างบ้าคลั่ง
เปาะเปาะเปาะ!
อาวุธเซียนทีละชิ้น อาวุธเซียนขั้นสูงสุดพลังวิญญาณแห้งขอด ถูกเพลิงเทพขั้นเซียนเซวียนสูงสุดเผาจนแตกสลายระเบิด
เปลวเพลิงในความว่างเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ห่อหุ้มจูเกอชิงเทียนเป็นก้อนไฟลูกใหญ่ กัดกร่อนไม่หยุด
"ไม่!!!!!!"
"สวีเจ้าเล่ห์! ต้องเป็นแกแหงๆ! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าแกมีอาคมอักขระขั้นเซียนเซวียนสูงสุด!!!"