ข้างกายเฉินอวี้ คือว่านชิงและหลัวฟางสองคน
ทั้งสามคนที่มองสวีเซียวนั้นแววตาล้วนมีความประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ดวงงามของเฉินอวี้ยังแฝงไปด้วยความดูแคลนและโกรธเคือง
“สตรีผู้กุมชะตาฟ้าระดับเอสทริปเปิลเอส?”
สวีเซียวมองเฉินอวี้ในอาภรณ์เขียว แววตาขยับเล็กน้อย
เฉินอวี้ผู้นี้เขารู้จัก นางคือผู้อาวุโสสูงสุดผู้หนึ่งซึ่งปิดดานอยู่ในสำนักหยินหยางเซียนเหมิน ไม่คาดคิดว่านางจะยังเป็นสตรีผู้กุมชะตาฟ้าระดับเอสเอสเอสอีกด้วย
“ซู่เอ๋อร์ มาหานี่ กลางวันแสกๆ ต่อหน้าธารกำนัลมากมายเช่นนี้ มันสมควรหรือ!”
ว่านชิงผู้ผมขาวเร่งพลังวิญญาณ ดึงหลัวซู่มาอยู่ข้างกายตนเอง
นางและหลัวฟางต่างหน้าแตก
แม้จะยอมรับเรื่องของสวีเซียวกับซู่เอ๋อร์แล้ว แต่ฝ่ายชายมีคนรักมากมายขนาดนี้ ยังมาคลอเคลียต่อหน้าธารกำนัลอีก ซู่เอ๋อร์เจ้าไม่ว่ากล่าวสักคำหรือ?
ยังมีความสุขราวกับเป็นส่วนหนึ่งของมันอีก??
ช่างน่าอับอายยิ่งนัก!
ว่านชิงและหลัวฟางกั้นหลัวซู่ไว้ตรงกลางระหว่างสองคน พร้อมกับหน้านิ่วคิ้วขมวดมองตงฟางชิง
อย่างไรเสียก็เป็นอดีตสหายร่วมเต๋า ไม่ง้างดิ้นรนแม้แต่น้อย ปล่อยให้สวีเซียวทำตามอำเภอใจเลยหรือ?
ไม่แปลกใจที่ซู่เอ๋อร์เตะเจ้าคนผู้นี้ทิ้ง!
ว่านชิงดูแคลนอยู่ในใจ
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านผู้อาวุโสเฉินอวี้... หนูชอบเซียวเซียวจริงๆ นะ เซียวเซียวกับหนูคือพรหมลิขิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่เหลือทั้งหมดแค่เล่นละครกันไปเท่านั้น...” หลัวซู่ต่อหน้าผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสาม กลับกลายเป็นเด็กดีในพริบตา
“...” ว่านชิงส่ายหน้าถอนหายใจ
หลัวฟางสูดลมหายใจหนักๆ
เฉินอวี้คิ้วงามขมวดเล็กน้อย “ผู้อาวุโสทั้งสอง ซู่เอ๋อร์ตอนนี้ถูกความรักทำให้หัวสมองบอด ตอนนี้พานางกลับไปสงบสติอารมณ์สักระยะก่อนเถิด”
ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามเสด็จมาถึง ฝูงชนจึงได้สติ