ฝูงชนที่มุงดูต่างล้มระเนระนาด สาดเลือดไม่หยุด
สีหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เริ่มหวาดกลัวว่าสวีเซียวจะทำตามอำเภอใจในสำนักในวันหน้า
ผู้ใหญ่ระดับสูงของสองสำนักฉุนหยางและอู๋หลิงต่างหน้าบูดเบี้ยวด้วยความโกรธ ขณะที่รักษาบาดแผลให้ศิษย์ก็ดูหมิ่นสวีเซียวอย่างสุดซึ้ง คิดจะหาเรื่องแก้แค้นในภายหลังแน่นอน
ผู้อาวุโสแห่งสำนักเซียนหยินหยางต่างหดหู่ต่ออนาคตของสำนัก ปีศาจผู้ไร้ศีลธรรมเช่นนี้คือความหายนะของสำนัก...
เหล่าสตรีผู้กุมชะตาฟ้า รวมถึงเฟิ่งชิงเสวียน
ต่างจ้องมองด้วยดวงตางดงามตะลึงพรึงเพริด ถูกพรสวรรค์อันไร้ขอบเขตของสวีเซียวบนแท่นหยกดึงดูดเข้าไปจนถอนตัวไม่ขึ้น
ตงฟางชิงยอมจำนนต่อพี่สวีของเขาแล้ว
พูดอย่างเขินๆ กับลวี่เสวียนอี้และหยุนฮวาไห่ที่ข้างกายหน้าซีดด้วยความโกรธ "สองเจ้าสำนัก เจ้าหน้าที่สวีของสำนักเราไว้มือแล้ว! ไม่งั้นคนพวกนี้อยู่ไม่รอดหรอก!"
"พ่อหนุ่มซวีแข็งแกร่งขนาดนี้ ข้าก็ไม่รู้มาก่อน! เรื่องนี้จะโทษข้าไม่ได้นะ!"
ถ้าเป็นการต่อสู้ธรรมดาก็พอว่า
แต่ตัดกันเป็นท่อนๆ แบบนี้ ไม่ใช่ตบหน้าอยู่หรอกหรือ?
เฮ้อ! พี่สวี พี่ช่างแข็งแกร่งจริงๆ พี่สวี!
ซูซูอยู่กับพี่ ต่อไปตงฟางชิงก็วางใจได้แล้ว!
ที่สำคัญคือวางใจว่าหลัวซูจะไม่หันกลับไปหาเก่าแน่นอน เขาจะได้เก็บยาเซียนอย่างสบายใจ
ลวี่เสวียนอี้โกรธจนไม่อยากพูดอะไร หน้านิ่วคิ้วขมวดพูดเสียงทุ้ม "ตงฟางชิง...พอละ ประกาศเถอะ สำนักเซียนชุนหยางของข้าขอยอมแพ้"
แต่พวกเจ้าจงจำไว้!
ความอัปยศวันนี้ ลวี่เสวียนอี้จะให้พวกเจ้าชดใช้เป็นร้อยเท่าในวันหน้า!
ทำไมรึ ก็สวีเซียวแข็งแกร่งเกินไป ต่อไปในขั้นมนุษย์เซียนห้าชี่ก็คงถูกตัดเป็นท่อนๆ เหมือนกัน
ใบหน้างดงามราวน้ำของหยุนฮวาไห่ darkened ลงเป็นแผ่น ผมดำสลวยเป็นลอนคลื่นส่งกลิ่นหอมจางๆ