อูชิวใช้มือน้อยที่ขาวผ่องเนียนนุ่มปิดดวงตางดงามสองข้างไว้ ร่างระริกสั่นเทา พิงโต๊ะหินในศาลา สุดที่จะทนมองต่อไปได้ไหว
หนานกงเอียน หลิงไป๋ และอวิ๋นเอี๊ยง ล้วนเป็นสุดยอดหญิงงามระดับแนวหน้าทั้งนั้น ท่านสวีเจ้าโลกผู้เจ้าเล่ห์มีสายตาคมกริบเกินไปแล้ว!
เจ้าเล่ห์เหลือเกินจริง ๆ !!
ในใจเกิดความเศร้าอย่างประหลาด นางสูดลมหายใจเข้าลึก พลางรู้สึกว่าตนเองพลาดรัก
ถูกหลอกอย่างน่าอนาถ!
ท่านสวีเจ้าโลกผู้เจ้าเล่ห์!
เหตุใดเจ้าถึงไม่บอกแต่แรก!
ไม่บอกแต่แรกเลย!!!
ใบหน้างดงามโกรธจนแดงก่ำ สายตาวาวโรจน์ด้วยความแค้น เท้าจิ้มลงกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง พลังเซียนสวรรค์เหยียบย่ำกระเบื้องปูพื้นแตกละเอียด...
"ช่างเถอะ...ยังไงก็มีคนรักคนหนึ่งแล้ว จะมีอีกสักคนก็ไม่เห็นเป็นไร"
ลูบโอสถวิญญาณยอดเซียนสวรรค์ที่สวีเซียวมอบให้ หายใจเข้าลึก อูชิวฮึดสู้อีกครั้ง ดวงตาเป็นประกาย "ต่อให้มีคู่รักสองคน ข้าอูชิวเทียนเซียนผู้บำเพ็ญขั้นสูง ก็มีคุณสมบัติไม่ธรรมดา"
"อีกทั้งยังมีบิดาผู้ยิ่งใหญ่แห่งพุทธธรรมคอยหนุนหลัง เจ้าหนานกงเอียนผู้น้อย เป็นแค่เซียนปุถุชนขั้นต่ำ จะมาเทียบข้าได้อย่างไร!"
สวีเซียวยังคงหล่อเหลาเกินไป ร่ำรวยเกินไป และใจกว้างกับนางเกินไป
เป็นผู้มีวาสนาที่หาไม่ได้อีกแล้วในชาตินี้ วาสนาเซียนที่สะเทือนฟ้า นางรับได้!
"สหายสวีต้องชอบข้ามากที่สุด เพียงแต่ข้ามาช้าไป ให้ผู้บำเพ็ญหญิงสองคนนี้ฉกฉวยโอกาสไปก่อน"
"ฮึ่ย! กล้ามาแย่งสหายร่วมเต๋ากับข้าอูชิวเทียนเซียน! หาที่ตาย!"
คิดได้ดังนั้น ก็ฮึดสู้อีกครั้ง อูชิวสงบจิตใจ ยกถ้วยชาขึ้น คิดหายุทธวิธีจัดการหญิงทั้งสองคนในวันข้างหน้า