【หนานซานหนาน】หันไปมองคนข้างกายอีกครั้ง ก่อนจะพูดอะไรบางอย่างกับอีกฝ่าย จากนั้นจึงหันกลับมา สีหน้าลำบากใจ “อาจารย์ครับ เพื่อนคนนี้ของผม...สถานการณ์ของเขาค่อนข้างพิเศษ ไม่สะดวกเปิดเผยตัวตน อาจารย์พอจะมีวิธีอื่นช่วยแก้ปัญหานี้ให้เขาได้ไหมครับ?”
เซิ่งซินเยว่ส่ายหน้า “คุณผู้มีบุญสัมพันธ์ ใจคุณไม่จริงใจเลยนะ!”
【นั่นสิ ตกลงจะดูไหม ถ้าดูไม่ได้ก็ไสหัวลงไป อย่ามาเปลืองทรัพยากรของพวกเรา!】
【ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายมาขอให้อาจารย์ช่วยแท้ ๆ แต่เรื่องมากชะมัด ถ้าไม่กล้าเปิดหน้าก็จะมาพูดพล่ามทำไม ทุกคนก็รู้ว่าอาจารย์มองเห็นเรื่องต่าง ๆ ได้ตั้งเยอะ หรือว่าไปทำเรื่องชั่วร้ายจนสวรรค์ทนไม่ไหว เลยถูกลงโทษจนหัวล้าน แล้วไม่อยากให้ใครรู้กันแน่!】
พอเห็นข้อความนี้ เซิ่งซินเยว่ก็อดเลิกคิ้วไม่ได้
ไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นจะพูดถูกเข้าอย่างจังโดยบังเอิญ
ในหมู่คนดูมีคนเก่งอยู่ด้วยแฮะ!
【หนานซานหนาน】เองก็เริ่มโมโห “เรื่องชั่วร้ายจนสวรรค์ทนไม่ไหวอะไรกัน ผมบอกไปแล้วว่าเพื่อนคนนี้นิสัยดี พวกคุณไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด ก็อย่าพูดส่งเดชได้ไหม?”
“แค่ก ๆ”
เซิ่งซินเยว่ขัดจังหวะเขา ก่อนแสร้งทำเป็นครุ่นคิด “ก็ได้ ฉันจะลองดูก็แล้วกัน แต่ในเมื่อเพื่อนของคุณไม่อยากเปิดหน้า ตอนนี้ฉันก็รู้ข้อมูลน้อยมาก คำถามที่ฉันจะถามต่อจากนี้ หวังว่าพวกคุณจะตอบตามความจริงนะ”
【หนานซานหนาน】พยักหน้ารัว “แน่นอนครับ แน่นอน”