เซิ่งซินเยว่สบตาเขาแล้วกล่าวว่า “วิธีแก้ที่ง่ายที่สุด ฉันก็บอกพวกคุณไปแล้วไม่ใช่เหรอ? เรื่องที่แค่ขอโทษก็จบได้ พวกคุณกลับคิดจะใช้เงินแก้ ฉันว่าครอบครัวคุณคงไม่ขาดเงินจริง ๆ เพื่อนที่คบหาก็คงมาจากครอบครัวร่ำรวยเหมือนกัน แต่ฉันต้องบอกคุณไว้ว่า บางเรื่องไม่ใช่มีเงินแล้วจะแก้ได้”
“ก็แค่ขอโทษเอง สำหรับเพื่อนคนนั้นของคุณ การขอโทษมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่คิดว่าตัวเองทำผิด?”
น้ำเสียงของเธอแผ่วลงไม่น้อย “ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันแล้ว เมื่อกี้คุณยังบอกว่าเพื่อนคนนี้เป็นคนดี แต่สิ่งที่ฉันทำนายได้กลับไม่ใช่แบบนั้น คุณสองคนโกหกกันหน้าตาย ถ้ามีวาสนาคงได้พบกันใหม่”
พูดจบ เธอก็ทำท่าจะตัดสาย
【หนานซานหนาน】ร้อนใจขึ้นมาทันที “อย่าเพิ่งสิครับ อาจารย์ เพื่อนผมรู้ตัวแล้ว เขารู้จริง ๆ ว่าผิด แต่เขาเป็นคนรักหน้ามากไปหน่อย...”
【ทนไม่ไหวแล้ว หนานซานหนานกับเพื่อนต้องมีปัญหาแน่ ๆ! แค่ขอโทษยังบ่ายเบี่ยง แถมยังพูดว่าจะใช้เงินแก้ บอกว่าเป็นคนดีอะไรกัน ฉันว่าชัด ๆ ว่าเป็นคนเลวที่นิสัยเสีย! คงทำเรื่องแบบนี้บ่อยจนคิดว่าใช้เงินก็จัดการได้ทุกอย่าง อาจารย์ อย่าไปช่วยคนแบบนี้เลย!】
【เดี๋ยวนะ เรื่องนี้... เมื่อสัปดาห์ก่อนเหรอ? ทำไมฉันเหมือนจะจำเรื่องเมื่อสัปดาห์ก่อนได้อยู่บ้างนะ ทุกคนรอก่อน ฉันไปค้นดูก่อน】
【พอคนข้างบนพูดแบบนี้ ฉันก็เหมือนจะนึกออกขึ้นมาบ้างแล้ว... โดยเฉพาะเรื่องหัวล้านที่เป็นประเด็นสำคัญ ทำไมรู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหนนะ... เดี๋ยวนี้ข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตเยอะเกินไป ทั้งที่เป็นเรื่องเมื่อสัปดาห์ก่อนแท้ ๆ ฉันกลับลืมไปเกือบหมดแล้ว ฉันไปหาดูบ้างดีกว่า!】