ข้อความของตู้เจ๋อเด้งขึ้นมาอีกข้อความ: “เธอใช้ชีวิตไม่ดีหรือเปล่านะ... หรือผู้ชายคนนั้นยังติดใจเรื่องที่เด็กไม่ใช่ลูกของตัวเองอยู่? ไม่อย่างนั้น ภรรยาบ้านรวยดี ๆ คนหนึ่งจะหันมาขายของออนไลน์ขึ้นมาทำไมกัน...”
ขายของออนไลน์อะไรกันล่ะ
ไอ้คนคลั่งรักเอ๊ย
เซิ่งซินเยว่สูดหายใจลึก แทบจะกลอกตาใส่
รูปประกอบในโพสต์ของผู้หญิงคนนั้น ไม่ก็เป็นจี้ลูกปัดหยกขาว ไม่ก็เป็นกำไลข้อมือคริสตัล จัดเรียงเป็นตารางเก้าช่องอย่างเป็นระเบียบ พร้อมข้อความว่า:
“ตามหาความงามอันเงียบสงบ พบกับ【ไข่มุกแห่งวาสนา】เปิดประตูสู่โชคลาภของคุณ คัดสรรวัสดุชั้นดี ขัดแต่งด้วยมือ ลูกปัดเสริมดวงสุดงามจะมาถึงคืนนี้เวลา 18:00 น. ทดลองใช้แล้วได้ผลจริง มาก่อนได้ก่อน!”
เซิ่งซินเยว่ขยายภาพหน้าจอ แล้วเพ่งดูรูปโปรไฟล์อย่างละเอียด สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้น “รูปโปรไฟล์เป็นเธอเองหรือเปล่า?”
“ใช่ครับ”
ในรูปโปรไฟล์ ผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ริมทะเล กางแขนทั้งสองข้าง ใต้เท้าเป็นหาดทรายสีทอง ด้านหลังคือผืนน้ำสีครามกว้างไกลสุดสายตา สายลมทะเลพัดผมยาวหยิกเป็นลอนปลิวไสว รอยยิ้มบนใบหน้าสดใส งดงามจับตา อีกทั้งยังมีเสน่ห์บางอย่างที่ยากจะบรรยาย
ก็ไม่แปลกที่ตู้เจ๋อซึ่งเป็นแค่เครื่องมือคนหนึ่งจะยังฝังใจเธอ ถึงตอนนี้ก็ยังห่วงว่าอีกฝ่ายใช้ชีวิตไม่ดีหรือเปล่า
เธอใช้ชีวิตไม่ดีจริง ๆ
แต่ไม่ใช่แบบที่ตู้เจ๋อเข้าใจ
เซิ่งซินเยว่สูดหายใจลึก ก่อนโทรหาโจวฉีทันที “รองหัวหน้าโจว ฉันต้องการข้อมูลติดต่อของเขตเจียงเฉิงแห่งหอเทียนจีค่ะ”