ไลฟ์ไม่สามารถออกได้ คอมพิวเตอร์ก็ปิดไม่ได้ แม้แต่ปลั๊กไฟก็ยังถอดไม่ออก เสี่ยวเหมยเสียสติไปโดยสิ้นเชิง!
เธอทุบถ้วยตรงหน้าแตกกระจายทันที ใบหน้าบิดเบี้ยวจนถึงขีดสุด «เรื่องโกหก ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก! ฉันขอเตือนว่าอย่ากุข่าว ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องเธอข้อหาหมิ่นประมาท!»
«จะให้เธอลงมือเองไปทำไม»
เซิ่งซินเยว่กล่าวเสียงเรียบ «เมื่อกี้ตำรวจไม่ใช่มาหาเธอแล้วหรือ? เชื่อว่าอีกไม่กี่นาทีพวกเขาก็คงมาสอบถามเธอแล้ว ลุงของหวางเจาเจาก็กำลังเดินทางมาเหมือนกัน ไม่ต้องร้อนใจ คนที่ควรมาก็จะมาเอง»
สิ้นเสียงเธอ เสียงเคาะประตูก็ดังมาจากด้านนอก
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เสี่ยวเหมยก็สะดุ้งทั้งตัว รูม่านตาหดเล็กลง!
เธอนั่งตัวแข็งอยู่บนเก้าอี้ แม้แต่ฟันก็ยังกระทบกันไม่หยุดอย่างควบคุมไม่ได้
【เดี๋ยวนะ สตรีมเมอร์แจ้งตำรวจจริง ๆ เหรอ?】
【เรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องจริงหรอกใช่ไหม? สวรรค์เอ๊ย ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าที่ผ่านมาฉันไปเป็นแฟนคลับของอะไรเข้า!】
【ก็โตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว ใช้วิจารณญาณของตัวเองกันบ้างได้ไหม? ใครพูดอะไรก็เชื่อหมด สมองโดนหมากินไปแล้วหรือไง?】
【ฮ่า ๆ ขำจะตาย พวกบ่าวไพร่มาเข้าเวรแล้วเหรอ? ไม่รู้เหมือนกันว่าใครกันแน่ที่ไม่มีวิจารณญาณ พวกเธอลองดูสีหน้าตัวตลกของบ้านตัวเองสิ แค่นี้ก็เห็นชัดแล้ว ตัวตลกกับแฟนคลับตัวตลกของเธอจริง ๆ】