“ใคร ๆ ก็พูดกันว่าพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วชีวิตจะสบาย แต่คุณรู้ดีว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยชั้นนำอย่างมหาวิทยาลัยหัวชิง การแข่งขันยังดุเดือดมาก การปลอมตัวเป็นนักศึกษาหัวชิงนั้นไม่ง่ายเลย เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจถูกจับได้ว่ามีพิรุธ เพราะอย่างนั้นตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัย คุณจึงซ่อนตัวนิ่ง ไม่ลงมือทำอะไร จนกระทั่งวันไปเที่ยวฉลองเรียนจบ”
พูดมาถึงตรงนี้ หน้าผากของเสี่ยวเหมยก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น!
เธอเสียใจ เธอเสียใจจริง ๆ!
ทำไมถึงได้มือบอนกดเข้ามาดูไลฟ์ แถมยังกดสุ่มรางวัลอีก แล้วโชคร้ายบัดซบนั่นก็ทำให้เธอสุ่มได้รางวัลจริง ๆ!
ผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามเป็นใครกันแน่ เรื่องนั้นเธอทำอย่างไร้ที่ติแท้ ๆ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสงสัย แล้วทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงรู้รายละเอียดได้ชัดเจนขนาดนั้น!
“เป็นเรื่องเล่าที่น่าติดตามจริง ๆ นะ”
เธอฝืนยิ้มอย่างน่าเกลียด “แต่ขอโทษนะคะ พี่สาว พอดีฉันมีธุระกะทันหัน คงอยู่ฟังคุณเล่าต่อไม่ได้แล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“ทำไมต้องออกจากไลฟ์ด้วยล่ะ?”
เซิ่งซินเยว่ยังคงใจเย็น “เพราะตำรวจโทรหาคุณหรือเปล่า? อ้อ ขอโทษที คนที่แจ้งตำรวจคือฉันเอง ถ้าทำให้ขุ่นเคือง…ก็ขุ่นเคืองไปเถอะ”
“คุณ!”
พอได้ยินประโยคนั้น เสี่ยวเหมยก็ผุดลุกขึ้นทันที แทบอยากพุ่งเข้าไปในหน้าจอ!
สีหน้าของเธอย่ำแย่ถึงขีดสุด
เซิ่งซินเยว่ถอยหลังอย่างระมัดระวัง “ทำอะไรน่ะ อย่าเข้ามาใกล้ฉันขนาดนั้นสิ จะกินคนหรือไง?”