เซี่ยจือเหยียน:【เธอไม่ตกลงหรอก】
ใครจะคิดว่าเฉิงหลีกลับได้ใจเสียยกใหญ่:【ไม่หรอก เธอตกลงแน่ พี่เซิ่งกำลังขาดเงิน ฉันตัดสินใจแล้ว ขอแค่เธอยอมมา ฉันยินดีจ่ายหนึ่งล้าน!】
ประโยคเดียวทำเอาระฆังเตือนภัยในใจเซี่ยจือเหยียนดังลั่น
เขารู้ว่าเซิ่งซินเยว่ตกลงกับเขาแล้ว
แต่เขาก็รู้ยิ่งกว่าว่าเซิ่งซินเยว่กำลังขาดเงิน!
ถ้าเซิ่งซินเยว่ถูกเฉิงหลีหว่านล้อมจนเบี้ยวนัดเขาขึ้นมาจะทำยังไง?
ที่สำคัญกว่านั้น เฉิงหลียังรู้จักจ่ายเงิน แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยสักนิด?
เซี่ยจือเหยียนส่งข้อความหาเซิ่งซินเยว่:【งั้นฉันให้ค่าตอบแทนคุณสองล้านดีไหม จะให้คุณช่วยฟรี ๆ ไม่ได้】
เซิ่งซินเยว่เพิ่งกลับถึงบ้าน เครื่องหมายคำถามก็ค่อย ๆ ผุดขึ้นเหนือศีรษะ: “?”
เซี่ยจือเหยียนกินยาผิดมาหรือไง?
【คุณพูดอะไรน่ะ?】
เซี่ยจือเหยียนแทงข้างหลังเพื่อนรักได้อย่างไร้ความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย เป้าหมายหลักคือชิงลงมือก่อน:【ก็แค่จู่ ๆ รู้สึกเกรงใจขึ้นมานิดหน่อย】
เซิ่งซินเยว่: “……”
เซิ่งซินเยว่พูดไม่ออก:【ฉันก็ขาดเงินจริง ๆ นั่นแหละ แต่เรื่องนี้ช่างมันเถอะ คุณเองก็พูดแล้วว่าฉันช่วยคุณ อีกอย่างก็แค่งานเลี้ยงเท่านั้น ค่าตัวออกงานของฉันไม่ถึงสองล้านหรอก】
【งั้นมะรืนนี้คุณตกลงแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?】
ถามอะไรแปลก ๆ เมื่อกี้บนรถก็คุยกันเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ?
เซิ่งซินเยว่เต็มไปด้วยความสงสัย เธอวางกระเป๋าไว้บนตู้ตรงโถงทางเข้าแล้วเดินไปนั่งบนโซฟา ก่อนตอบกลับไปว่า【ใช่สิ คุณกินยาผิดมาหรือไง?】