“มะ...มีอะไรเหรอ?”
【อดีตดุจควัน】หลบสายตาเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาทำท่าทีเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
เซิ่งซินเยว่ถามว่า “ที่ผ่านมาหลายปี ภรรยาของคุณไม่มีลูก หรือว่าเธอไม่อยากมีลูกเองกันแน่?”
“เรื่องนี้...เรื่องนี้...”
【อดีตดุจควัน】เกาศีรษะ พูดอึกอัก “เรื่องนั้นก็มีส่วนเหมือนกัน...แต่ผู้หญิงทุกคนก็ต้องผ่านเรื่องนี้กันทั้งนั้น อีกอย่าง ตอนนี้ที่เธอไม่อยากมีลูก อาจเป็นเพราะกลัวอยู่บ้างก็ได้ พอท้องขึ้นมาแล้วเดี๋ยวก็เปลี่ยนใจเอง”
เซิ่งซินเยว่ย้อนถามเสียงเรียบ “แต่ถ้าฉันคำนวณไม่ผิด สุขภาพของภรรยาคุณคงไม่ค่อยดีใช่ไหม? ร่างกายของเธอก็ไม่เหมาะกับการมีลูกด้วย ไม่อย่างนั้นมีโอกาสเกิดเรื่องไม่คาดฝันสูงมาก เบาสุดก็อาจทิ้งผลข้างเคียงไปตลอดชีวิต ร้ายแรงกว่านั้นก็อาจเสียชีวิตได้เลย”
เมื่อถูกตั้งคำถาม 【อดีตดุจควัน】ก็เริ่มไม่สบอารมณ์ “โธ่ คุณจะพูดวกวนอะไรนักหนา เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องในครอบครัวเรา วันนี้ที่ผมมา ก็แค่อยากขอเครื่องรางขอบุตรจากคุณ ในเมื่อคุณจับฉลากได้ชื่อผม แสดงว่าผมคือผู้มีวาสนากับคุณในวันนี้ ถ้าคุณไม่ให้เครื่องรางขอบุตรกับผม ก็เท่ากับขัดต่อเจตนาสวรรค์ไม่ใช่หรือไง?”
“ผมส่งของขวัญเป็นเฮลิคอปเตอร์ไปแล้วนะ! ไม่งั้นก็คืนเงินมา!”
เซิ่งซินเยว่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ใช่ คุณเป็นฝ่ายเอ่ยปากมา ตามหลักแล้วฉันก็ปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ แต่การตั้งครรภ์เป็นเรื่องของคนสองคน ยิ่งไปกว่านั้น คนที่จะตั้งท้องคือภรรยาของคุณ ไม่ใช่คุณ”