“ฉันก็ไม่อยากให้หลังจากรู้ความจริงว่าฉันตายแล้ว เธอจะโทษตัวเองไปเสียทุกอย่าง ฉันรู้จักเธอดีเกินไป เธออาจคิดว่าเพราะเราทะเลาะกันและไม่ยอมคุยกัน ฉันถึงไปปีนผา แล้วจึงเกิดโศกนาฏกรรมแบบนี้ขึ้น”
“ไม่ใช่แบบนั้น ฉันกลับมาเพราะอยากบอกเธอว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอเลย”
“ถึงเราไม่ทะเลาะกัน ตอนนั้นฉันก็ไปปีนผาอยู่ดี และอาจเจออุบัติเหตุแบบต่าง ๆ ได้ เธอรู้จักฉันดีที่สุด ฉันไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น เพราะฉะนั้นอุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากอารมณ์ไม่ดีของฉันแน่นอน เธอไม่ต้องโทษตัวเองนะ”
“ที่ฉันกลับมาครั้งนี้ ก็เพื่อบอกลาเธอดี ๆ แม้ตอนที่เราอยู่ด้วยกันจะทะเลาะกันบ่อย แต่ฉันรักเธอจริง ๆ หวังว่าต่อจากนี้เธอจะใช้ชีวิตให้ดีนะ”
【ฮือ ๆ น้ำตาไหลพรากแล้ว】
【นักรบรักแท้ล้มทั้งยืน...】
【สวรรค์เอ๋ย ดูสิว่าท่านทำอะไรลงไป!】
【พวกเขาน่าเสียดายจริง ๆ รักกันขนาดนี้แท้ ๆ แต่กลับเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ขึ้น โชคดีที่หนุ่มคนนี้จับได้ท่านปรมาจารย์ พวกเขาถึงได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย ไม่อย่างนั้นถ้าคิดย้อนกลับไปทีหลัง ภาพสุดท้ายที่ทั้งคู่ทิ้งไว้ให้กันกลับเป็นตอนทะเลาะกัน แบบนั้นจะเสียใจขนาดไหนกันนะ!】
“ฉันเข้าใจแล้ว”
【เจียงหนานฮั่วฮั่ว】ซับน้ำตาที่หางตา เสียงคุ้นเคยนั้นอ่อนโยนเป็นพิเศษ เขาพยายามฝืนยิ้ม ก่อนมองไปยังหน้าจอ “ขอบคุณท่านปรมาจารย์ที่ทำให้พวกเราได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย ผมจะทะนุถนอมโอกาสนี้ไว้ และบอกลาหรานหรานให้ดีครับ”