เผชิญหน้ากับใบหน้าเช่นนั้นอย่างไม่ทันตั้งตัว 【ยังไงก็รอด】ก็สะดุ้งตกใจอย่างแรง
โดยเฉพาะเบ้าตาดำมืดของอีกฝ่าย ทั้งที่มองไม่เห็นอะไรเลย เขากลับรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังจ้องมาที่ตนอย่างไม่วางตา
ไม่เพียงเท่านั้น หัวใจราวกับถูกมือใหญ่ที่มองไม่เห็นบีบกระชากอย่างแรง ความเจ็บปวดแล่นลึกถึงขั้วหัวใจ
แต่ยังไม่ทันได้สำรวจหาสาเหตุของปฏิกิริยาเหล่านี้ โทรศัพท์จากพ่อก็ดังขึ้นเสียก่อน “มีเบาะแสของน้องสาวลูกแล้ว!”
ตลอดหลายปีมานี้ พวกเขาไม่รู้ว่าติดประกาศตามหาคนไปแล้วกี่ใบ หลังอินเทอร์เน็ตแพร่หลายก็ยิ่งโพสต์ประกาศตามหาคนไว้มากมาย มีคนแจ้งเบาะแสเข้ามาไม่น้อย แต่ทุกครั้งกลับคว้าน้ำเหลว
ยิ่งไปกว่านั้น คนส่วนใหญ่ยังเป็นพวกต้มตุ๋น โทรมาอ้างว่ามีเบาะแส แล้วก็รีบเรียกร้องเงินตามมา
ถึงอย่างนั้น ต่อให้คนอื่นหลอกลวงได้ แต่พวกเขากลับเลือกที่จะไม่เชื่อไม่ได้!
ตราบใดที่ยังมีความหวังแม้เพียงน้อยนิด พวกเขาก็ยอมแพ้ไม่ได้
เผื่อว่า...
เผื่อว่าเธอจะอยู่ที่นั่นจริง ๆ ล่ะ?
แต่ก็มีคนที่ตั้งใจให้เบาะแสอยู่ไม่น้อย วันนั้นก็เป็นเช่นกัน
ข้อมูลหลายอย่างที่อีกฝ่ายบอกมาตรงกัน เขาจึงรีบร้อนวิ่งกลับบ้าน
“ฮึก...”
แม้จะกัดริมฝีปากแน่น ก็ยังมีเสียงสะอื้นที่กลั้นไม่อยู่เล็ดลอดออกมา
【ยังไงก็รอด】ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหาร่างเล็ก ๆ นั้นทีละก้าว
เสียงอื้ออึงดังอยู่ข้างหู ทุกสิ่งรอบกายราวกับเลือนสีสันไปจนหมด เหลือเพียงร่างเล็กที่กอดตัวเองไว้แน่น