ความผิดปกติเพียงชั่วครู่สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วอย่างรวดเร็ว แต่โชคดีที่เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเพียงสามถึงสี่วินาทีเท่านั้น
หลังจากนั้นสามถึงสี่วินาที เครื่องมือทุกชิ้นก็กลับมาทำงานตามปกติในพริบตา ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
“เมื่อกี้...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“คงไม่ใช่ว่าพวกเราตาฝาดหรอกนะ?”
“ไม่ เรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ต้องรายงานให้ผู้ใหญ่รู้!”
ไม่นานนักผู้ใหญ่ก็มีคำสั่งลงมา ทว่าคำชี้แจงที่ส่งต่อมาทำให้ทุกคนประหลาดใจ “เป็นเพราะสนามแม่เหล็กแปรปรวนจึงเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น ไม่มีผลกระทบอะไรมากนัก”
“จะเป็นไปได้ยังไงที่เกิดจากสนามแม่เหล็กแปรปรวนอย่างเดียว?”
คนหนึ่งอดตะโกนออกมาไม่ได้ “เรื่องนี้ต้องไม่ง่ายแค่นั้นแน่...”
เขายังพูดไม่ทันจบ เพื่อนร่วมงานข้างกายก็รีบดึงตัวไว้เสียก่อน
เพื่อนร่วมงานส่ายหน้าให้เขา ก่อนพูดอย่างหนักแน่นว่า “ในเมื่อเบื้องบนตรวจสอบจนชัดเจนแล้ว ต่อจากนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราต้องกังวล”
“จะตรวจสอบจนชัดเจนได้ยังไง? พวกเราเพิ่งรายงานเรื่องไปเมื่อกี้เอง อีกเดี๋ยวก็ตรวจสอบเสร็จแล้วงั้นเหรอ นี่มัน...”
เพื่อนร่วมงานทนไม่ไหว ยกมือปิดปากเขา “ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? เห็นชัด ๆ ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะเข้าไปยุ่งได้ หัดฉลาดขึ้นหน่อย!”
ทั้งสองจ้องตากันปริบ ๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็เข้าใจ “อ้อ...อ้อ อ้อ?”