ไม่ใช่แค่เพราะเขาเล่นเกมมานาน
ที่สำคัญกว่านั้นคือ บนตัวเขามีกลิ่นอายเลือดติดอยู่แล้ว
วิญญาณอาฆาตที่ซ่อนอยู่ในเกมนั้นจะคอยใช้เนื้อหาในเกมขยายอารมณ์ด้านลบในใจผู้เล่นให้รุนแรงขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด พร้อมทั้งดูดซับอารมณ์เหล่านั้น แล้วค่อย ๆ เพิ่มพูนพลังของตัวเองทีละขั้น
ลองคิดดูเถอะ จะมีใครที่มีอารมณ์ด้านลบมากไปกว่าฆาตกรได้อีก?
ยิ่งไออำมหิตบนตัวเขาหนักหน่วงเท่าไร วิญญาณอาฆาตก็ยิ่งดูดซับได้มากเท่านั้น
ยิ่งวิญญาณอาฆาตดูดซับได้มาก ก็ยิ่งส่งผลต่อเขาลึกล้ำขึ้น ไออำมหิตก็ยิ่งทวีความรุนแรง...
นี่คือวงจรเลวร้าย
เมื่อหลิวเจียเล่อพุ่งเข้ามาพร้อมสีหน้าเหี้ยมเกรียม เซิ่งซินเยว่กลับไร้อารมณ์ เพียงขยับหลบวูบเดียวก็หลบการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดาย
เธอประสานมือทำมุทราด้วยมือข้างเดียว ปากพึมพำร่ายคาถา แสงสีทองจาง ๆ สว่างขึ้นจากปลายนิ้ว ก่อนจะพุ่งไปแตะหว่างคิ้วของหลิวเจียเล่อด้วยความเร็วปานสายฟ้า!
ร่างของหลิวเจียเล่อสะท้านวูบ สีดำในดวงตาค่อย ๆ จางหายไปอย่างรวดเร็ว ทว่าเขากลับถามด้วยน้ำเสียงฉงนระคนหวาดระแวงว่า “คุณเป็นใคร?!”
เซิ่งซินเยว่ตอบเรียบ ๆ ว่า “คนที่มาตามหาคุณ”
“หลบอยู่ในเกมมาตั้งนาน สมกับเป็นเต่าหัวหดจริง ๆ”
“คุณมีจุดประสงค์อะไร ทำไมถึงลากเด็กบริสุทธิ์ตั้งมากมายเข้ามาเกี่ยวข้อง พวกเขาไปมีเรื่องบาดหมางกับคุณตรงไหน?”
“ฮิ ๆ ๆ...”