“ซินเยว่ ที่คุณเดาไว้ไม่ผิดเลย! เจ้าเพียวจือตัวนั้นหนีไประหว่างถูกส่งกลับตงเป่ยแล้ว!”
เซิ่งซินเยว่ยกมุมปากขึ้น “ต้องจับตาดูมันให้ดี เจ้าเพียวจือตัวนั้นมีความเกี่ยวข้องกับคนที่อยู่เบื้องหลังอย่างลึกซึ้ง บนตัวมันยังมีกลิ่นอายของคนคนนั้นติดอยู่ ถ้าคลาดกันไป แม้แต่ฉันก็ทำนายตำแหน่งของมันไม่ได้แล้ว”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
โจวฉีพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “จากข่าวที่ส่งมา ตอนนี้เจ้าเพียวจือตัวนั้นกำลังหนีไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ”
“แถบตะวันตกเฉียงเหนือ...”
เซิ่งซินเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “อย่าเพิ่งบุ่มบ่าม ต้องสืบให้รู้ว่าจุดหมายปลายทางของมันอยู่ที่ไหน”
คราวนี้เธอจะต้องขุดตัวคนที่อยู่เบื้องหลังออกมาให้ได้!
“แน่นอนอยู่แล้ว เราติดต่อสาขาอื่น ๆ ของหอเทียนจีแล้ว ไม่มีทางปล่อยมันหนีไปได้หรอก”
เรื่องที่หอเทียนจีจัดการ เซิ่งซินเยว่ย่อมวางใจ
แต่แถบตะวันตกเฉียงเหนือนี่สิ...
ทำไมเธอถึงรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินคำนี้จากปากใครสักคนมาก่อน?
เหมือนใครคนนั้นก็มาจากแถบตะวันตกเฉียงเหนือด้วยหรือเปล่า?
แต่ตอนนี้เธอนึกไม่ออกเสียแล้ว
หรืออาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ?
เซิ่งซินเยว่ยกมือบีบหว่างคิ้ว
ช่วงนี้เธอมักมีความรู้สึกแปลก ๆ อยู่เสมอ
คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เธอรู้จักแน่นอน!
ถึงจะไม่รู้จัก ก็ต้องเคยเห็นที่ไหนสักแห่งเมื่อไรสักครั้ง ไม่อย่างนั้นความรู้สึกคุ้นเคยมากมายที่เกิดขึ้นตลอดเรื่องจะมาจากไหน?