“อีกอย่าง เขาก็ตกลงกันไว้ดิบดีแล้ว ขอแค่ลูกสาวฉันคลอดลูกชายได้ ต้าเฉิงก็จะได้เลื่อนตำแหน่ง เงินเดือนก็เพิ่มเป็นสองเท่า พวกเธอเป็นสามีภรรยากัน พอต้าเฉิงได้เงินเดือนเพิ่ม ใครได้อานิสงส์ล่ะ? ก็เธอนั่นแหละ!”
“วัน ๆ เธอเอาแต่นั่งอยู่บ้าน ไม่ทำอะไรสักอย่าง เด็กคนนั้นก็เพิ่งคลอด ยังไม่มีความผูกพันอะไรกับเธอ แค่นั่งเฉย ๆ ก็ได้เสวยสุขแล้ว เรื่องดี ๆ แบบนี้คนอื่นอยากได้ยังไม่มีโอกาสเลย ตอนนี้เธอกลับมาทะเลาะกับพวกเรา แถมยังจะโทรแจ้งตำรวจอีก ฉันว่าเธอนี่มันไม่มีหัวใจเอาเสียเลย!”
หลิวเสวี่ยแทบตะลึงกับคำพูดของแม่สามี
เธอโกรธจนตัวสั่น “พูดง่ายนี่ นั่นลูกของฉันนะ ลูกที่ฉันอุ้มท้องมาสิบเดือนแล้วคลอดออกมา!”
“นั่นคือชีวิตคนคนหนึ่งนะ! พวกคุณมันฆาตกร!”
“ฆาตกรอะไรกัน”
หญิงชราพูดอย่างดูแคลน “เธอจะใจแคบแบบนี้ไปถึงไหน ต่อให้ลูกชายเธอรอดมาได้ นอกจากจะเป็นภาระให้ครอบครัวแล้ว ยังสร้างประโยชน์อะไรได้อีก? แต่ถ้าลูกสาวฉันคลอดลูกชาย ครอบครัวเธอก็ได้อานิสงส์ไปด้วย ชั่งน้ำหนักดูให้ดีว่าอะไรสำคัญกว่ากัน วันนี้ฉันขอพูดไว้ตรงนี้ ลูกสาวฉันท้องได้แปดเดือนแล้ว ไม่มีใครมาขวางความสุขของเธอได้ทั้งนั้น!”
“เอ่อ...”
เสียงของเซิ่งซินเยว่เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “คุณลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้หลิวเสวี่ยแจ้งตำรวจเองไม่ได้ แต่ในห้องไลฟ์สดมีคนตั้งมากมาย จะโทรแจ้งตำรวจก็ง่ายนิดเดียวไม่ใช่เหรอ?”