เธออยากบอกว่า ไม่ใช่แบบนั้น...
เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองสวยเลยสักครั้ง แถมยังกังวลเรื่องหน้าตาไม่น้อยด้วย ยุคนี้บนอินเทอร์เน็ตมีแต่คนสวยกันทั้งนั้น หน้าตาของเธอจึงธรรมดาจนแทบไม่มีอะไรโดดเด่น
แต่ถึงจะหน้าตาธรรมดา แม้แต่ความกลัวก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรมีหรือ?
เธอมาที่เมืองหลวงเพียงลำพัง พ่อแม่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้ เธอไม่มีแฟน ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานก็ไม่ได้สนิทสนม หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นจริง ๆ เธอก็คงไร้ที่พึ่งอย่างแท้จริง
เมื่ออยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอจึงจำเป็นต้องคาดเดาคนรอบข้างไปในทางร้ายที่สุด
แม้ฟังดูเหมือนจะสุดโต่งไปบ้าง แต่...เธอแค่อยากปกป้องตัวเองเท่านั้น...
เธอมีชีวิตเพียงชีวิตเดียว จะเอาอะไรไปเดิมพันว่าคนคนนั้นเป็นคนดี?
เธอเองก็ไม่คิดเลยว่าคนงานคนนั้นจะตกลงไปจริง ๆ เพราะในมุมของเธอ ถ้าเขาเหนื่อยมากจริง ๆ เธอก็บอกเขาอย่างชัดเจนแล้วว่าฝั่งตรงข้ามมีผู้ชายอยู่สองคน เขาสามารถไปพักที่นั่นได้
แต่สุดท้ายชายคนนั้นก็ตกลงไปเสียชีวิต
เธอพยายามอธิบายแล้ว แต่คำอธิบายทั้งหมดกลับถูกกลบด้วยเสียงประณามจากผู้คน
พวกเขารุมโจมตีทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ตั้งแต่หน้าตาไปจนถึงบุคลิก นำมาดูหมิ่นเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด เรื่องราวบานปลายใหญ่โตจนที่พักของเธอถูกเปิดเผย ข้อมูลทุกอย่างถูกขุดคุ้ย ทุกวันมีโทรศัพท์โทรเข้ามานับไม่ถ้วน ข้อความถูกส่งถล่มไม่หยุด บัญชีโซเชียลทุกช่องทางถูกถล่มจนแทบใช้งานไม่ได้
ไม่รู้มี “คนวงใน” โผล่มาจากไหนอีกเป็นพรวน พวกเขาอ้างว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยประถม มัธยมต้น และมัธยมปลายของเธอ บอกว่าเธอเป็นคนหลงตัวเองมาตั้งแต่สมัยเรียน ทั้งที่ขี้เหร่จะตาย ยังคิดว่าผู้ชายทั้งโรงเรียนชอบตัวเอง...