/> 1Eเซิ่งซินเยว่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดเต็นท์แล้วเดินเข้าไปทันที
เพราะคนข้างในเป็นผู้หญิง เซี่ยจือเหยียนกับจงหมิงซิวจึงรออยู่ด้านนอก จนเซิ่งซินเยว่ยื่นมือออกมากวักเรียก ทั้งสองถึงค่อยตามเข้าไป
เดิมทีนี่เป็นเต็นท์สำหรับสองคน พื้นที่ด้านในไม่น้อย แต่ตอนนี้กลับมีผู้หญิงอยู่เพียงคนเดียว
นักเรียนหญิงทุกคนของโรงเรียนมัธยมที่ห้าถูกสั่งให้ตัดผมสั้นประบ่า ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เว้น
แต่ในเวลานี้เธอกลับนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น มีกะโหลกศีรษะวางอยู่บนตักอย่างเป็นระเบียบ ตรงหน้าเป็นกระจกบานหนึ่ง เธอถือหวีเล็กแสนประณีต ค่อย ๆ หวีผมสั้นของตัวเองพลางมองกระจกอย่างตั้งใจ นาน ๆ ครั้งก็จะก้มหน้าลง พึมพำอะไรบางอย่างกับกะโหลกบนตัก แววตาเปี่ยมด้วยความรัก
ภาพตรงหน้าชวนให้รู้สึกประหลาดจนบรรยายไม่ถูก
ผ้าเต็นท์ด้านหลังถูกแหวกออกเล็กน้อย คุณครูสาววัยเยาว์กว่าคนหนึ่งกระซิบจากด้านนอกว่า “กะโหลกบนตักเธอเป็นของที่ขุดมาจากหลุมนั่น พวกเราเดิมทีอยากเอามันออกจากอ้อมแขน แต่ใครก็ตามที่คิดจะแตะกะโหลก เธอจะคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที เลยต้องปล่อยให้เธอกอดไว้แบบนี้ไปก่อน”
เซิ่งซินเยว่ได้ยินดังนั้นก็ยื่นมือไปคว้ากะโหลกในอ้อมแขนของหญิงสาวทันที
เป็นอย่างที่คิด หญิงสาวที่กำลังชื่นชมตัวเองในกระจกอยู่เมื่อครู่พลันคลุ้มคลั่งในวินาทีถัดมา เธอกอดกะโหลกแน่นแล้วหันขวับมา ดวงตาฉายแววอำมหิต “ไสหัวไป! อย่าคิดจะแยกพวกเราออกจากกัน ไม่มีใครทำได้ทั้งนั้น!”