[ข่าวดี มีหัว……]
[ข่าวร้าย ไม่มีตา!!!]
[แจ้งตำรวจเถอะ นี่มันดูไม่เหมือนของที่ทำด้วยเทคนิคพิเศษได้จริง ๆ……ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นไลฟ์สดนะ!]
[แต่เรื่องนี้ก็ดูไม่เหมือนแจ้งตำรวจแล้วจะแก้ได้เลยนี่นา!]
[พอเถอะสตรีมเมอร์ ตอนนี้ฉันเชื่อคุณจริง ๆ แล้ว รีบหนีไปเถอะ เอาชีวิตมาเสี่ยงอยู่ตรงนี้ไม่คุ้มหรอก!]
ตรงตำแหน่งที่ควรเป็นดวงตาของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ กลับกลายเป็นหลุมดำมืดสนิทสองหลุม!
น้ำตาเลือดสองสายไหลรินออกจากเบ้าตาของเธอ แทบจะแบ่งใบหน้าออกเป็นสามส่วน
หน้าคอมเมนต์วุ่นวายโกลาหล ทว่าเสียงของเซิ่งซินเยว่กลับดังขึ้นอย่างสงบนิ่ง “ได้สิ ฉันเล่นกับเธอเอง”
[เดี๋ยวนะ คุณตอบตกลงแล้วเหรอ?!]
[สตรีมเมอร์บ้าไปแล้วหรือไง!]
[ไม่ไหวแล้ว คืนนี้เจอเรื่องกระตุ้นประสาทมามากเกินไป จนตอนนี้ฉันรู้สึกว่าการเตะลูกบอลก็ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่อะไร อย่างน้อยนั่นก็เป็นลูกบอลจริง ๆ ไม่ใช่หัวของเธอ……]
เด็กหญิงยก “ลูกบอล” ขึ้นมาอย่างดีใจ ก่อนพูดเสียงใส “นี่คือหัวของแม่ หนูไปหาหัวของพ่อมาให้ด้วยดีไหม!”
“ลูกบอล” ในมือเธอจู่ ๆ ก็ยื่นเข้ามาชิดเลนส์กล้อง ผมยุ่งเหยิงกับก้อนเลือดที่แข็งตัวจับกันเป็นก้อน แต่ยังพอมองเห็นเค้าหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งได้ราง ๆ!
[ฉันละอยากจะบ้า!!]
หัวคนโผล่ประชิดหน้า ถึงจะเป็นเซิ่งซินเยว่ก็ยังสะดุ้งตกใจ
เธอสูดหายใจลึก “ช่างเถอะ เราเล่นแบบนี้กัน เธอวางลูกบอลลงบนพื้นก่อน”
“อ๋อ ได้”
เด็กหญิงทำตามอย่างว่าง่าย
วินาทีต่อมา เซิ่งซินเยว่ยกขาเตะเต็มแรง ส่ง “ลูกบอล” กระเด็นจากห้องนอนใหญ่ไปถึงห้องนั่งเล่นในทีเดียว!
เธอหันกลับมา พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เอาละ หัวแม่เธอหายไปแล้ว ไปเก็บเอาสิ”