ก๊อก ๆ ๆ
จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องส่วนตัว ทำให้ทั้งคู่ชะงักความคิด
เซิ่งซินเยว่โบกมือ เก็บกล่องและม้วนกระดาษกลับเข้าไปในถุงเฉียนคุนพร้อมกัน «เข้ามา»
พนักงานเสิร์ฟยกอาหารมาวางบนโต๊ะ แล้วก็ถอยออกไปเงียบ ๆ
เซิ่งซินเยว่เผลอมองเธอซ้ำอีกสองครั้ง
«เดิมทีฉันไม่อยากข้องเกี่ยวกับพวกเขาอีกแล้ว»
เธอรินซุปพลางถอนหายใจ «แต่ดูตอนนี้แล้ว บางเรื่องก็หนีไม่พ้นจริง ๆ»
ตอนออกจากภัตตาคารเจินเว่ยเซวียน โทรศัพท์ของโจวฉีก็ดังขึ้นพอดี
เซิ่งซินเยว่รับสาย อดหัวเราะไม่ได้ «รองหัวหน้าทีมโจวข่าวไวจริง ๆ ฉันเพิ่งกลับมา คุณก็รู้แล้ว»
เสียงของโจวฉีดังมาจากปลายสาย «งั้นลองทายดูสิว่าฉันรู้ความเคลื่อนไหวของคุณได้ยังไง»
เซิ่งซินเยว่เหลือบมองเซี่ยจือเหยียนอย่างกลั้นยิ้มไม่อยู่ «คุณคงยังไม่รู้สินะว่า กิจการของตระกูลคุณถูกคนจากหอเทียนจีแทรกซึมเข้ามานานแล้ว»
เซี่ยจือเหยียนชะงัก ก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็ว «คุณหมายถึง...»
«พนักงานเสิร์ฟเมื่อกี้เป็นคนของหอเทียนจี»
เซิ่งซินเยว่ย้อนถาม «ฉันเดาไม่ผิดใช่ไหม»
แม้สมาชิกของหอเทียนจีจะมีไม่มาก แต่พวกเขากระจายตัวอยู่ทั่วประเทศและในทุกวงการ บางครั้งแม้แต่ขอทานบนสะพานลอยก็ยังเป็นสายของพวกเขา
«ทายถูกจริง ๆ ไม่มีอะไรปิดบังคุณได้เลย»
โจวฉีส่ายหน้า «เดิมทีฉันยังกังวลว่าอุปนิสัยอย่างคุณคงไปมีเรื่องกับทางนั้น แต่ดูแล้วก็กลับมาอย่างปลอดภัยนี่»