ไม่นึกเลยว่าแค่หวังดีเข้าไปห้ามคนทะเลาะ จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย หญิงวัยกลางคนจึงเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาเหมือนกัน “เดี๋ยวก่อน อะไรคือที่ว่าฉันเป็นแม่ค้าหน้าเลือด?”
“พี่สาว ฟังตัวเองพูดหน่อยสิ ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะขายให้คุณในราคา 40 หยวนนะ ช่วงนี้ใคร ๆ ก็ขายกัน 40 หยวน ฉันขาย 40 หยวนแล้วมีปัญหาอะไร? ถ้าคุณอยากซื้อ ฉันก็ขายให้ แต่ถ้าไม่อยากซื้อ ฉันก็ไม่บังคับขายให้คุณสักหน่อย จะมายืนด่ากันตรงนี้ทำไม!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะคนนอก วันนี้ฉันขอพูดความเป็นธรรมสักหน่อยนะ ผู้หญิงคนนี้ท้องแก่ขนาดนี้ ใบหน้าเล็ก ๆ ก็ซีดจนไม่มีสีเลือด ดูก็รู้ว่าไม่ได้อยู่บ้านอย่างสุขสบาย ไม่รู้ว่าถูกคุณกลั่นแกล้งมามากแค่ไหน เด็กในท้องอย่างไรก็เป็นหลานคุณทั้งนั้น คุณก็ดีกับเขาหน่อยเถอะ ทำบุญให้ลูกหลานในบ้านบ้าง!”
หญิงชราระเบิดโทสะ พูดพลางพุ่งเข้าใส่ “ฉันจะฉีกปากแก!”
สถานการณ์พลันชุลมุนวุ่นวาย หญิงคนหนึ่งที่กำลังตั้งครรภ์แก่หน้าซีดเผือด มือหนึ่งปกป้องท้อง อีกมือกลับต้องพยายามห้ามทั้งสองฝ่าย จนเสียงแทบสะอื้น “อย่าตีกันค่ะ แม่ คุณป้า อย่าตีกันเลย...”
เธอรีบดึงแขนชายที่อยู่ข้างกาย “รีบห้ามแม่สิคะ!”
หญิงชราโจมตีอย่างดุเดือด ส่วนแม่ค้าขายสตรอว์เบอร์รีก็ต้องแบ่งใจไปประคองจักรยาน จึงไม่มีมือว่าง แม้ผู้คนที่มุงดูจะพากันเข้ามาห้าม แต่เธอก็ยังถูกข่วนอย่างแรงไปหลายที พอทั้งสองฝ่ายถูกแยกออกจากกัน ใบหน้าของเธอก็มีรอยแผลไปแล้ว ผมที่เดิมรวบไว้ด้านหลังก็ถูกกระชากจนหลุดลุ่ย ดูน่าเวทนาไม่น้อย
