ได้ยินว่าเป็นเสียงของเขา เซิ่งซินเยว่จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นนิดหนึ่ง มองออกไปนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ก่อนจะหลับตาลงอย่างรวดเร็ว “ไม่มี”
โลกนี้มีพลังวิญญาณเบาบางอยู่แล้ว อีกทั้งช่วงก่อนหน้านี้เธอยังไลฟ์สดทุกวัน ทำให้ใช้พลังวิญญาณไปมหาศาล พอกลับมาก็ปรับตัวไม่ค่อยได้ จึงชอบนอนหลับเพื่อฟื้นฟูจิตใจเป็นพิเศษ
เสียงฝนโปรยปรายดังมาจากนอกหน้าต่าง ในอากาศยังมีไอเย็นชื้นลอยอยู่ด้วย อากาศแบบนี้เหมาะกับการนอนที่สุด
“ขอโทษนะ ฉันนึกว่าคุณตื่นแล้ว”
เซี่ยจือเหยียนกล่าว “ที่โทรมาเพราะอยากบอกว่า ฉันหาเจียงซินอี๋เจอแล้ว ตอนนี้อยู่ในมือคนของเรา จะให้พาเธอไปเมืองหลวง หรือพาไปกว่างเฉิงเลยดี?”
“เจอแล้วเหรอ? เร็วขนาดนี้เลย?”
เซิ่งซินเยว่ชะงักไปเล็กน้อย
เซี่ยจือเหยียนทำงานรวดเร็วถึงเพียงนี้ เมื่อวานเธอเพิ่งกลับจากกว่างเฉิง วันนี้ก็หาเจียงซินอี๋เจอแล้ว ต้องบอกว่ารวดเร็วจริง ๆ
“ก็แค่หาคนคนหนึ่งเท่านั้น”
เซี่ยจือเหยียนตอบเสียงเรียบ “แต่สภาพเธอดูไม่ค่อยดี ตอนถูกพบเพิ่งออกจากห้องไอซียู หมอบอกว่าอวัยวะหลายส่วนในร่างกายล้มเหลว คงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน”
“อืม...”
เซิ่งซินเยว่ไม่ได้แปลกใจกับผลลัพธ์นี้นัก
ถึงอย่างไร ตั้งแต่แรกเจียงซินอี๋ก็หมายตาพลังชีวิตของอิ่งเจียเจาอยู่แล้ว นั่นหมายความว่าร่างกายของเธอมีปัญหาอยู่ก่อน พอตอนนี้ถูกวิชามารย้อนกลับเล่นงาน ก็เท่ากับรนหาที่ตาย
“พาไปกว่างเฉิงเถอะ”