“ฉันไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดอะไร”
“ไม่เป็นไร”
เซิ่งซินเยว่ส่ายหน้า “ฉันดูก็พอว่าคุณจะแก้ตัวอย่างไร”
เธอส่งสัญญาณให้จงซิวหมิงหยิบโทรศัพท์ออกมา ภาพในวิดีโอคือเหตุการณ์ที่หลี่ลั่วซีอยู่บนเวทีของ «เทียนไว่หยินเหอ» เมื่อวานนี้อย่างชัดเจน
ในอ้อมแขนของเธอกอดกระจกบานหนึ่งที่ทำอย่างประณีต ดูเผิน ๆ เหมือนกำลังทักทายผู้ชมอย่างกระตือรือร้น แต่ความจริงคือเธอพยายามใช้กระจกกวาดผ่านทุกคนที่อยู่ในงานอย่างทั่วถึงโดยไม่เลือกหน้า
“เธอดูดพลังของคนอื่นมาเลี้ยงตัวเอง เพื่อให้ตัวเองโด่งดัง นอกจากนั้น คนที่โดนเธอเล่นงานต่างก็ถูกชิงพลังไป จึงพากันชอบเธออย่างไร้สติ กลายเป็นแฟนคลับที่คลั่งไคล้เธอ”
“หลายคนคิดว่าแฟนคลับของหลี่ลั่วซีอย่างเธอดูเหมือนไม่มีสมอง แต่ที่จริงพวกเขาพูดถูก สภาพแบบนั้นของพวกเขาแทบไม่ต่างจากคนไร้สมองเลย”
“ยิ่งพวกเขาคลั่งไคล้เธออย่างไร้สติ กระแสความนิยมของเธอก็ยิ่งพุ่งสูง และยิ่งดึงดูดคนเข้ามาได้มากขึ้น สำหรับเธอแล้ว นี่เป็นวงจรที่ส่งเสริมกันอย่างสมบูรณ์แบบ”
“เดิมทีเธอพอใจกับสถานการณ์ตอนนี้มาก แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้วใช่ไหม?”
“เพราะคนที่เธอเลี้ยงดูมาตลอดคนนั้น เริ่มต้องการมากขึ้นแล้ว”
ใบหน้าของหลี่ลั่วซีซีดเผือด ทว่ายังคงกัดฟันแน่น “ฉันไม่สนใจฟังคำพูดบ้า ๆ ของคุณ!”
“หลีกไป ฉันนัดคนอื่นไว้แล้ว ต้องออกไป คุณขวางทางฉันอยู่”
“คนที่ขวางทางคุณ ไม่เคยเป็นฉัน”