“ฟังไม่เข้าใจจริง ๆ หรือแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ คุณรู้อยู่แก่ใจ”
เซิ่งซินเยว่เลิกคิ้วมองเขา “ถ้ามองจากมุมหนึ่ง แผนนี้ของพวกคุณก็สมบูรณ์แบบจริง ๆ ทั้งแบ่งกำลังของพวกเราให้กระจัดกระจาย ทั้งแทรกซึมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ถ้าพวกเรารู้ตัวช้ากว่านี้อีกสักหน่อย บางทีคงถูกพวกคุณแทรกซึมจนหมดแล้ว”
หยวนชวนรีบร้อนพูดว่า “ไม่ใช่ครับ คุณเซิ่งตกลงกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ ผมไม่เข้าใจเลยสักนิด”
“ผมแค่อยากชวนคุณไปกินข้าวเองนะครับ คุณก็เป็นคนเสนอขึ้นมาเองไม่ใช่เหรอ คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”
“คุณพูดแบบนี้... ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ครับว่าคุณหมายถึงอะไร”
แววตาของเขาเปี่ยมด้วยความจริงใจและซื่อตรง หากไม่ใช่เพราะโจวฉีเชื่อใจเซิ่งซินเยว่สุดหัวใจ เขาคงอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกเขาจับคนผิดจริงหรือเปล่า
“ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร”
เซิ่งซินเยว่พูดเสียงเรียบ
งูตัวน้อยสีแดงที่ข้อมือของเธอหรี่ตาวูบหนึ่ง เธอหยิบขวดหยกเล็ก ๆ ออกมาโดยไม่รู้ว่าหยิบมาจากตรงไหน “ตาเฒ่านั่นช่วยพวกคุณปกปิดกลิ่นอายได้ก็จริง แต่บังเอิญว่าความสามารถของเขาไร้ที่ติเมื่อใช้กับตัวเองเพียงคนเดียว ทว่าพวกคุณมีจำนวนมากเกินไป พอเผยพิรุธออกมาบ้างก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้”
“ของชิ้นนี้ดีมาก จุดเด่นที่สุดคือทำให้การปลอมแปลงทุกอย่างบนโลกไม่อาจซ่อนเร้นได้”