ที่จริงไม่ต้องรอให้เขาพูด หลิวฟางเฉิงก็รู้ตัวทันทีที่เอ่ยถามว่าเขาถามคำถามโง่ ๆ ออกไปแล้ว
แต่...
แต่เขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ว่าเรื่องราวกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร?!
ก่อนหน้านี้ครอบครัวของพวกเขายังดี ๆ อยู่แท้ ๆ!
หน้าที่การงานของเขาก็กำลังไปได้สวย ภรรยาก็เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา ส่วนลูกชายแม้จะซุกซนไปบ้าง แต่ก็เป็นลูกของตัวเองทั้งคน จะไม่ตามใจได้อย่างไร
พ่อแม่อย่างพวกเขาก็ต้องคอยเป็นที่พึ่งให้ลูกอยู่แล้ว
แต่เพียงวันเดียว โลกทั้งใบกลับเหมือนพังทลายลง!
“แล้ว...ภรรยาผมล่ะ ลูกชายผมล่ะ?”
หลิวฟางเฉิงกะพริบตาแรง ๆ ก่อนถาม
ตำรวจคนนั้นได้ยินแล้ว แววตาก็เผยความเห็นใจขึ้นมาหลายส่วน แม้จะมีอยู่ไม่มากก็ตาม “ภรรยาของคุณกระแทกท้ายทอยเข้ากับมุมโต๊ะน้ำชา แรงกระแทกที่สมองรุนแรงเกินไป มีโอกาสสูงว่าเธอจะไม่มีวันฟื้นขึ้นมาอีก”
“...พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นเจ้าหญิงนิทรา”
เสียงอื้ออึงดังขึ้นในหูทันที
หลิวฟางเฉิงฝืนใจถาม “แล้ว...แล้วลูกชายผมล่ะ ลูกผม...ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เขายังจำภาพตอนนั้นได้ ลูกชายถูกเขาบีบคอจนเกือบหมดสติ
พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ เขาก็แทบอยากตบหน้าตัวเองสักสองฉาด!
ตำรวจถอนหายใจยาว “คุณหลิว ลูกชายของคุณขาดอากาศหายใจเป็นเวลานานจนสมองขาดออกซิเจน ตอนนี้ยังอยู่ระหว่างการช่วยชีวิต แต่หมอบอกว่า...มีโอกาสสูงที่เขาจะไม่ฟื้นขึ้นมา ต่อให้ฟื้น ก็อาจเป็นอัมพาตได้”