เซิ่งซินเยว่ขนลุกซู่ไปทั้งตัวในพริบตา
ชั่วขณะนี้ ซุนหว่านหว่านทำตัวน่าขนลุกจนถึงขีดสุดจริง ๆ!
เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว เพื่อไม่ให้โดนยัยจอมจุ้นนั่นหนีบเข้า
โจวฉีเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นในที่สุดว่า “คุณหมอซุน...”
ซุนหว่านหว่านตัดบททันที “หัวหน้าหน่วยโจว เรารู้จักกันมาตั้งนานแล้ว เรียกฉันว่าหว่านหว่านก็พอค่ะ~”
ประโยคเดียวทำเอารองหัวหน้าผู้รับผิดชอบอันดับสองของสาขาเมืองหลวงแห่งหอเทียนจีชะงักไปถึงห้าวินาที
เซียวหลานอีและอีกสามคนสบตากันอย่างสะใจ มุมปากแทบยกขึ้นจนหุบไม่ลง กว่าจะกลั้นหัวเราะไว้ได้ก็เล่นเอาลำบาก
“เอ่อ...”
โจวฉีเลี่ยงหัวข้อนั้น แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เกิดเหตุขึ้นกะทันหัน ถึงจะไม่เป็นไปตามระเบียบ แต่ตราบใดที่ผลลัพธ์ออกมาดี ก็ถือเป็นเรื่องดี”
สีหน้าของซุนหว่านหว่านแข็งค้างทันที
มุมปากเธอกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างไม่เต็มใจว่า “แต่หัวหน้าหน่วยโจว...”
โจวฉีตัดบทเธอทันที “พอแล้ว ขอแค่ช่วยคนกลับมาได้ก็ไม่มีปัญหา เอาตามนี้นะ”
พูดจบ เขาก็วางสายไปทันที
เสียงสัญญาณตัดสายดังติ๊ด ๆ จากโทรศัพท์ สีหน้าซุนหว่านหว่านย่ำแย่ลง ก่อนจะจ้องเซิ่งซินเยว่เขม็ง “ฮึ! คราวหน้าฉันไม่ให้โอกาสแบบนี้กับเธออีกแน่!”
เซิ่งซินเยว่ “...”
ตอนนี้อาการของหญิงสาวคนนั้นทรงตัวแล้ว สิ่งที่พวกเธอต้องทำต่อไปก็คือรอให้ปลาติดเบ็ด!
คำนวณเวลาแล้ว วันนี้เป็นวันที่คนที่อยู่เบื้องหลังจะลงมืออีกครั้ง เซิ่งซินเยว่จึงวาดยันต์เพิ่มโอกาสไว้ห้าแผ่น ยันต์เหล่านี้ช่วยเพิ่มโอกาสให้เหตุการณ์ตกมาถึงพวกเธอได้