ที่จริงไม่ใช่แค่เขาที่อยากถาม
คนอื่น ๆ ก็อยากถามเหมือนกัน!
ใครจะไปคิดว่าฆาตกรที่แท้จริงตามติดพวกเขามาตั้งแต่แรก แถมยังซ่อนตัวอยู่ในร่างของเฉินเจี้ยนกั๋ว!
ถ้าต้องสงสัยใครสักคน ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนมีโอกาสถูกสงสัยได้ทั้งนั้น มีเพียงเฉินเจี้ยนกั๋วที่ไม่มีทาง
ไม่ใช่แค่เพราะเขาเป็นพ่อของเฉินซู่
แต่ยังเป็นเพราะความเจ็บปวดรวดร้าวที่เขาแสดงออกมาต่อหน้าทุกคน ดูไม่เหมือนเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย
เขาก็เป็นเพียงพ่อผู้น่าสงสารที่สูญเสียลูกไป
แล้วใครจะไปสงสัยเขาได้ล่ะ?
ถึงขั้นที่ว่า แค่การ «สงสัยเขา» ก็เรียกได้ว่าโหดร้ายแล้ว
«ทั้งที่ฉันซ่อนตัวได้แนบเนียนขนาดนี้ เธอรู้ได้ยังไง แล้วรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่!»
ควันดำถูกยันต์ของเสิ่นเวิ่นเฟิงกักไว้ในพื้นที่เล็ก ๆ มันคำรามอย่างเดือดดาล เสียงเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและโกรธแค้น!
เซิ่งซินเยว่หัวเราะเบา ๆ «ต้องยอมรับว่าเธอซ่อนตัวได้เก่งมาก ตอนแรกฉันเองก็ไม่ทันสังเกตเห็นเลย»
«จนกระทั่งเธอส่งโทรศัพท์ให้ฉัน»
«เฉินเจี้ยนกั๋ว» ยื่นโทรศัพท์ให้เธอด้วยเจตนาจะปั่นหัวทุกคน เพราะในกลุ่มมี «ปรมาจารย์» ตั้งสามสิบกว่าคน ใครจะรู้ว่าคนไหนมีปัญหากันแน่?
หากสืบหากันจริง ๆ คงต้องเสียเวลาและแรงไปไม่น้อย แต่เขานึกไม่ถึงเลยว่าเซิ่งซินเยว่จะไม่ทำตามวิธีปกติแม้แต่น้อย!
วิธีสืบของเธอไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น แค่ให้【นักฆ่าเงามืด】ไต่ไปตามสายอินเทอร์เน็ตแล้วตรวจดูทีละคน ก็พบพิรุธได้แล้ว